

Forstjóri Íslenskrar erfðagreiningar, Kári Stefánsson er ekki þekktur fyrir annað en að tala tæpitungulaust. Hann gerir upp nýlokið þing í grein ber titilinn „Heppin þjóð“ og sparar þar ekki stóru orðin. Greinilegt er að hann er lítt ánægður með störf þingsins, bæði stjórnar og stjórnarandstöðu. Segir hann þingmenn hafa „yfirleitt hljómað eins og hann hafi teygað vökva af þeirri gerð sem yljaði mönnum á sveitaböllum“.
Í grein Kára, sem birtist í Fréttablaðinu segir að lokadagar þingsins hafi verið um margt líkir sveitaböllum hér áður fyrr. Þingmenn hafi gjammað hátt en lítið sagt af viti og erfitt hafi verið að skilja nokkuð sem úr munni þeirra vall. Það segir hann hafa verið vegna þess háværa undirtóns sem til kom frá þeim 62 slæmu samviskum sem samankomnar eru í þinghúsinu. Einn þingmaður sé þó fjarverandi, „að leita að sænskum blaðamanni sem fékk hann til þess að segja ósatt fyrir framan myndavélar.“
Einn ráðherra hefur þó að mati Kára hljómað eins og hann sé undir áhrifum annarra efna en þeirra sem fólk neytti á sveitaböllum forðum daga. Það er Óttarr Proppé heilbrigðisráðherra.
Heilbrigðismálaráðherra var ein þeirra en hann hljómaði að vanda eins og hann væri stóned, skakkur, freðinn eða hvað svo sem menn vilja kalla það ástand sem fólk fer í við neyslu kannabis,
skrifar Kári í Fréttablaðið.
Óttarr talaði vel um enduruppbyggingu í heilbrigðiskerfinu en vandamálið væri peningaskortur, hann virðist hins vegar enga hugmynd um það hafa hvernig afla mætti peninga til endurreisnar. Er það vegna þess að hann vann lengi í bókabúð, einungis með reynslu af því hvernig fólk nýtir fé sitt en ekki hvernig það aflar þess spyr Kári. Aldrei hafi verið betra ástand í þjóðfélaginu til að hækka skatta en nú en það virðist Óttari vera með öllu hulið.
Að standa við loforð sem veitt voru í kosningabaráttunni virðist ekki skipta heilbrigðisráðherrann máli. Nýsamþykkt fjármálaáætlun ríkisstjórnarinnar til fimm ára er að mati Kára svik við flest, ef ekki öll loforð hennar í aðdraganda kosninga og virðist sem forsvarsmönnum hennar sé helst kappmál að verða versta ríkisstjórn Íslands.
Stjórnarandstaðan fær varla mikið hærri einkunn hjá Kára, „gagnslaus, hugmyndasnauð og málstola.“ Frá henni hafi engar tillögur komið um uppbyggingu í heilbrigðismálum, aðgerðir gegn misskiptingu auðs eða mörgum öðrum stórum málum.
Við hefðum getað endað með núverandi stjórnarandstöðu í ríkisstjórn og það er staðreynd að þótt ríkisstjórnin sé býsna slöpp er stjórnarandstaðan líklega verri,
segir Kári og er ljóst að hann er býsna óánægður með stjórnmálastéttina.