Nú er örstutt til jóla og því fannst mér tilvalið að deila með lesendum matarvefs DV uppskrift að lágkolvetna ís, eða svokölluðum ketó ís. Hann er algjörlega geggjaður – besti ís sem ég hef smakkað.
Hráefni:
60 g smjör
2 bollar rjómi
1/3 bolli sæta
4 eggjarauður
2 tsk vanilludropar / Stevía
2/3 bolli ristaðar pekanhnetur
Aðferð:
Smjörið brætt á pönnu yfir meðalhita og því leyft að brúnast aðeins. Hiti lækkaður. Rjómanum hellt saman við á pönnunni sem og sætunni. Leyfið sætunni að bráðna út í rjómann. Galdurinn við ísinn er að leyfa rjómanum og sætuefninu að sameinast á pönnunni á vægum hita. Þeytið eggjarauður og stevíu saman í skál. Hellið smjörblöndunni á pönnunni í hrærivélaskál og blandið rauðunum hægt saman við ísinn um leið og hann þeytist. Blandið pekanhnetum saman við í lokin. Hellið blöndunni í form og frystið. Hrærið í ísnum áður en hann frýs alveg svo hneturnar endi ekki allar á botninum.
Ég nota Monkfruit sætuna þar sem hún er laus við þetta kalda eftirbragð sem fylgir flestum lágkolvetnasætuefnum, en það má að sjálfsögðu nota Sukrin Gold eða Sweet Like Sugar í staðinn. Monkfruit sætan, eða múnkasæta, var fundin upp af asískum búddamunkum sem kölluðu sig Luohan. Hún er unnin úr svokölluðum Monkfruit sem er rómaður fyrir sætleika sinn. Sætan er blanda af ávextinum og Erythritol og líkust ekta sykri að mínu mati.
Ég nota þessa Stevíu dropa en einnig má nota vanillustöng í staði vanilludropa og setja út í rjómablönduna á pönnunni.
Þá má svo að sjálfsögðu nota í grunninn í alls konar ís og nota til dæmis ber. Best er að nota hindber, brómber eða jarðarber í hófi, en þau ber hafa minnst af kolvetnum. Ég fæ mér í mesta lagi fimm, sex í einu þegar ég leyfi mér.
Gleðileg jól!
