Fjölmargir hafa minnst Gunnars Eyjólfssonar leikara sem er látinn, níræður að aldri. Gunnar var einn ástsælasti leikari þjóðarinnar og spannaði ferill hans rúm sjötíu ár. Gunnar lék í fjölda kvikmynda, sjónvarpsmynda og útvarpsleikrita á ferli sínum og hlaut hann fjölmargar viðurkenningar og verðlaun.

Margir hafa minnst Gunnars með hlýjum orðum á Facebook í kvöld og má sjá brot af því helsta hér að neðan.

Katrín Jakobsdóttir Formaður Vinstri grænna.

Mynd: DV ehf / Sigtryggur Ari

Viðkunnanlegur í viðkynningu

„Gunnar var stofnun í íslenskri leiklist, með mikinn pondus á sviði og einkar viðkunnanlegur í viðkynningu. Hann dró mig einu sinni afsíðis í kokkteilboði og lét mig anda fyrir sig til að kenna mér að ná innri ró með andardrættinum. Sú æfing hefur oft komið sér vel síðan. Man vel eftir honum í Fanný og Alexander sem reynist hafa verið hans síðasta hlutverk á sviði. Blessuð sé minning hans,“ sagði Katrín Jakobsdóttir, formaður Vinstri grænna, á Facebook-síðu sinni.

Viðar Eggertsson leikstjóri minntist Gunnars með þessum orðum:

„Þungir er dagar,
enn lengri nætur.
Geigurinn og beigurinn
grípa um hjartarætur.
Marbendill situr í sölvafjöru og grætur.
– e. Jóhannes úr Kötlum

Far vel kæri vin, far vel“

Steinunn Ólína Segir að þau Gunnar hafi stundum verið ósammála og jafnvel grætt hvort annað. Þau hafi þó verið perluvinir.

Mynd: DV ehf / Sigtryggur Ari

Rifust eins og hundur og köttur

Steinunn Ólína Þorsteinsdóttir, leikkona og ritstjóri, minnist Gunnars með hlýjum orðum og segir að þó þau hafi stundum verið ósammála og rifist hafi þau verið mjög góðir vinir.

„Blessuð sé minning Gunnars Eyjólfssonar. Ég átti þess kost að vinna með Gunnari margoft og reyndist hann mér ákaflega góður. Hann eftirlét mér meira að segja búningsherbergið sitt í þjóðleikhúsinu þegar ég lék My fair lady og ég fékk lykil að skápnum góða en það hafði enginn kvenmaður fengið – hvað þá að nota herbergið hans og reykja þar inni!
Okkar fyrstu raunverulegu kynni voru við æfingar á leikriti Hrafnhildar Hagalín á verkinu Hægan Elektra þegar ég var nýútskrifuð. Á æfingatímabilinu rifumst við eins og hundur og köttur og grættum hvort annað. Eftir það vorum við alltaf vinir, meira að segja frekar góðir vinir þótt ég væri stundum herfilega ósátt við ymislegt í hans fari og hann í mínu. Við gátum líka hlegið ógurlega saman. Farðu vel Gunni, ég gleymi þér aldrei. Gullu, Karítas, Þorgerði og barnabörnum sendi ég mínar innilegustu samúðarkveðjur,“ segir Steinunn Ólína.

Forréttindi að þekkja hann

Fjölmiðlakonan Hildur Sigurðardóttir lýsir Gunnari sem hlýrri og réttsýnni manneskju og það hafi verið forréttindi að hitta hann á förnum vegi. „Það er mikil eftirsjá að Gunnari Eyjólfssyni, þessum stórleikara og stórskemmtilega manni. Skiljanlega áttum við ekki samleið á hans aðal starfsvettvangi, en oft á ýmsum öðrum vígstöðvum, s.s. fjölmiðlum.Gunnar var vissulega mikil stjarna, en jafnfram hlý, elskuleg og réttsýn manneskja. Og betri sögumaður fannst varla á byggðu bóli. Að standa í langri biðröð með honum voru forréttindi -og bara að hitta hann almennt á förnum vegi. Votta fjölskyldu hans innilega samúð mína,“ segir Hildur.

„Genginn er góður drengur, vinur, og mikilhæfur listamaður. Blessuð sé minning hans,“ segir Eiður Svanberg Guðnason, fyrrverandi sendiherra, á Facebook-síðu sinni.

„End of an era, langar mig að segja en hann myndi ekki leyfa það enda mikill íslenskumaður.
Stór maður, stór rödd, stórleikari er farinn. Blessuð sé minning hans!“ segir Vigdís Másdóttir leikkona. Illugi Jökulsson þjóðfélagsrýnir er stuttorður og segir: „Hann var drengur góður.“

„Stórkostlegur leikari og góður leiðbeinandi“

Þorvaldur Davíð Kristjánsson leikari þakkar Gunnari fyrir allt sem hann gerði og rifjar upp atvikið þegar Gunnar lét hann heyra það. „Takk fyrir allt. Þú varst stórkostlegur leikari og góður leiðbeinandi. Gleymi því aldrei þegar þú skammaðir mig í fyrsta skipti. Þá var ég með lappir upp á borði í grænaherberginu í Þjóðleikhúsinu. Þetta var mitt fyrsta alvöru hlutverk á stóra sviðinu. Þú lést mig – réttilega – heyra það. Enda átti ég það skilið. Síðan urðum við perlu vinir eftir það. Það var alltaf gaman að koma í heimsókn til þín og fá kaffi og spjalla um lífið og tilveruna. Blessuð sé minning þín.“

Jón Óskar listamaður segir að með andláti Gunnars sé farinn glæsilegur listamaður. „Einn af þessum strákum sem maður hefur dáð og fylgst með frá barnsaldri. Blessuð sé minning hans.“

Helga Vala Helgadóttir lögmaður minnist litríks karakter sem hafði munninn fyrir neðan nefið. „Blessuð sé minning þessa litríka listamanns. Sögurnar streyma fram, allt frá sögum sem foreldrar mínir sögðu mér af Gunnari frá Keflavík og úr leikhúsinu til reynslusagna úr leiklistarskólanum hvar hann reyndi að kenna okkur óhörðnuðum leikaranemum að anda með öðru lunganu og tala eins og alvöru fólk. Að við tölum nú ekki um tímabilið þar sem sveppateið réð ríkjum í leikhúsinu. Dásamlega litríkur, lá ekki á skoðunum sínum og æsti sig upp í skýin ef honum sýndist svo, sérstaklega þegar pólitíkin var annars vegar. Það er svo sannarlega dýrmætt að fá að fylgja svona litríkum karakterum um lífið.“