Tónlistarmaðurinn Stefán Jakobsson hefur sagt skilið við hljómsveitina Dimmu. Ákvörðunin tengist dómsmáli sem hefur verið til meðferðar en Héraðsdómur Reykjaness sýknaði í gær Stefán af ákæru um líkamsárás.
Stefán segir í yfirlýsingu að bassaleikari Dimmu og eiginkona hans hafi frá upphafi málsins tekið afstöðu gegn honum. Í yfirlýsingunni lýsir hann grófum ofsóknum mannsins sem kærði hann fyrir líkamsárás í sinn garð og fjölskyldu hans. Hann segir hins vegar að bassaleikarinn og eiginkona hans hafi kosið að horfa fram hjá staðreyndum og kennt honum um ófarir mannsins, að ósekju.
Stefán segir að ákvörðunin um að segja skilið við hljómsveitina sé honum ekki auðveld enda liggi að baki 15 ára samstarf sem hann hafi tekið þátt í af heilum hug. Yfirlýsingin er eftirfarandi:
Í gær lauk tveggja og hálfs árs óvissutíma með skýrum sýknudóm vegna ákæru um líkamsárás.
Ég hafði alltaf trú á að þetta færi vel, en léttirinn að fá þetta staðfest er ólýsanlegur.
Aðili sem hingað til hefur verið vísað til sem „brotaþoli“ verður hér í þessum pistli titlaður „gerandi“.
Í tvö og hálft ár hefur þessi maður beitt mig og fólkið í kringum mig gengdarlausu ofbeldi. Má þar nefna fyrrverandi sambýliskonu gerandans, lögfræðinginn minn og eiginkonu mína.
Gerandinn hefur hótað mér og mínum óteljandi oft, auk þess sem hann hefur áreitt okkur ítrekað í gegnum sms og tölvupósta. Þar hefur hann t.d. hótað að koma með hóp manna á heimili okkar. Bæði hér fyrir sunnan og fyrir norðan. Einnig hefur hann blandað börnunum okkar inn í sínar hótanir með viðbjóðslegum hætti, sem og að hóta aðilum málsins lífláti.
Að auki hefur hann áreitt vinnustaði sem við tengjumst, staði sem ég spila á og meira að segja haft samband við skólastjórann í skóla barnanna minna. Listinn er lengri, en ég læt staðar numið hér.
Allt hefur þetta verið tilkynnt til lögreglu án þess að nokkuð hafi verið að gert og afleiðingarnar þar af leiðandi engar fyrir gerandann. Okkur var í eitt skipti sagt að hann hefði verið handtekinn og settur í klefa, sem ætti að róa slíka menn. Það var þó ekki vegna hótana í minn garð eða í garð míns fólks, heldur vegna hótana sem hann sendi á almennt netfang dómsmálaráðuneytisins.
Eftir handtökuna leið hins vegar ekki nema sirka klukkutími frá því að hann losnaði og þar til hann hóf að áreita okkur aftur.
Fyrir utan að hafa verið reikull í frásögnum um atburði kvöldsins örlagaríka, hafði hann með einhverjum óskiljanlegum hætti náð að tromma inn í málsgögnin læknaskýrslur sem sýndu hin ýmsu mein sem öll áttu það sameiginlegt að vera mun eldri en téður atburður. Elstu gögnin náðu allt til ársin 1999. Þar má nefna bílslys, gömul axlarmeiðsl, hálseymsli, AD/HD, kvíða, þunglyndi og ýmislegt fleira sem ég átti að bera ábyrgð á.
Með öðrum orðum þá sýndu öll gögn málsins með skýrum hætti að umræddur maður gekk ekki heill til skógar og hafði ekki gert í langan tíma – löngu fyrir þetta kvöld.
Hvernig tengist þetta DIMMU?
Umræddur maður sem ég vísa til sem geranda í þessu máli er tengdur eiginkonu Silla Geirdal, sem er bassaleikari DIMMU. Eiginkonan á svo og rekur markaðsfyrirtæki, þar sem gerandinn er skráður sem starfsmaður.
Eins og áður segir hafa síðustu tvö og hálft ár verið mjög þung. Bæði í persónulega lífinu og í hljómsveitinni.
Silli og eiginkonan hans hafa frá upphafi máls tekið skýra afstöðu gegn mér í þessu máli. Þrátt fyrir að hafa átt við þau ítrekuð samtöl, sem hafa snúist um það að gerandinn er veikur einstaklingur sem augljóslega þarf á aðstoð að halda, kusu þau að setja kíkinn fyrir blinda augað og kenna mér um ófarir þessa manns. Þannig var því haldið fram að ég og mitt fólk söfnuðum hótunum hans saman, einungis með það í huga að geta náð okkur niður á honum síðar. Það þarf ekki að hafa mörg orð um það að við svona aðstæður er ómögulegt að eiga nokkurt samstarf eða samtal. Fólk sem ég taldi vera vini mína hefur brugðist á öllum stigum málsins. Ég geri mér fulla grein fyrir erfiðri stöðu tengdra aðila málsins og að gerandinn sé hjálparþurfi. Ábyrgðin á hans ástandi liggur hins vegar annars staðar en hjá mér. Það blasir við.
Eins og gefur að skilja hefur þetta verið mér og mínu fólki afar þungbært. Nú, þegar loksins hefur fengist botn í málið, hef ég því ákveðið að segja skilið við DIMMU og horfa fram á veginn. Þessi ákvörðun hefur síður en svo reynst mér auðveld.
Ég hef starfað með DIMMU af heilum hug í 15 ár. Eftir okkur liggja heilsteyptar plötur, tónleikar og gleðistundir sem skipta þúsundum og leitun er að eins þéttu bandi á sviði.
Það sem hefur haldið mér gangandi gegnum erfiða tónleika á umliðnum árum er þakklæti fólksins sem hefur stutt við okkur gegnum súrt og sætt. Mörgu af þessu fólki hef ég kynnst persónulega utan hljómsveitarinnar. Þessu fólki er ég ævinlega þakklátur og mun deila með fleiri stundum í framtíðinni.
–
Ég ætla að enda þetta á orðum sem mamma mín sendi mér þegar stormurinn var sem verstur:
Listin að sleppa
Að sleppa einhverju eða einhverjum getur verið erfitt en stundum nauðsynlegt til að geta haldið áfram. Mundu að það er ekki ósigur að kunna að hætta þegar nóg er komið.
Ég einsetti mér það að vera sjálfum mér trúr, þegar ég hóf minn tónlistarferil. Ég er enn að vaxa og dafna og mun gera það áfram. Í viðleitni minni til þess að halda því áfram, kýs ég að umvefja mig fólki sem er nærandi en ekki ærandi og tærandi. Ég hlakka því til þess sem framtíðin ber í skauti sér með fólki sem ég elska og elskar mig.
Takk fyrir stuðninginn góða fólk.
Ykkar vinur Stebbi JAK
