„Ég var búinn að vera blankur í smátíma og ekki alveg að gera sig. Þannig að ég ákvað að fara til Kaupmannahafnar á puttanum. Og þar hitti ég fullt af fólki sem ég kannaðist við og þau sögðu mér hvernig ég ætti að gera þetta, að skrá mig einhvers staðar þá fórstu bara á sósíalinn og fékkst pening. Svo skrýtið, maður fékk bara fullt af pening. Bara skráðir eitthvað heimilisfang sem þú bjóst ekkert á. Þá var það þannig að þú þóttist búa þar, skilurðu? Svona var ég bara í svona eitt og hálft ár, var að reykja gras eða hass.“

Ljósmyndarinn Spessi, Sigurþór Hallbjörnsson, kemur frá Ísafirði og móðir hans lét hann frá sér þegar hann var lítill drengur. Í viðtali við Kiddu Svarfdal í Fullorðins segir hann frá uppvextinum, neyslunni, lífinu í Kaupmannahöfn, vinnu á leikskóla og mörgu fleira.

Litið tilbaka segir Spessi lífið í Kaupmannahöfn hafa verið ábyrgðarlaust líf. Hann hafi búið í íbúð þar sem hann bjó í einu herbergi í risi á þriðju hæð. Þar hafi verið eldhús, en salernið og sturta niður í kjallara. Frekar frumstætt og kalt. Segist hann fljótlega hafa lært það að byrja á að kaupa olíu áður en peningunum var eytt í neyslu.

„Ég var alveg ákveðinn í því að þetta myndi vera lífið. Og var alltaf að pæla í því að komast til Indlands og búa á einhverri strönd þar. Ég náði svolítið í skottið á hippatímabilinu. Það var engin pæling í einhverjum frama eða einhverju svoleiðis, bara lifa lífinu eins og ég vildi, eins þægilega og mögulegt var.“

Fyrst eftir að Spessi kom heim til Íslands aftur fékk hann vinnu á leikskóla. Segir hann það hafa hjálpað honum í að minnka neysluna og vinnan hafi gengið vel og hann pælt í hvort hann ætti að vinna sem barnfóstra.

„Börnin voru þriggja ára til fimm ára. Og ég vann þarna í eitt og hálft ár, jafnvel tvö,“ segir Spessi sem segir að honum hafi þó ekkert langað í börn sjálfur.

Aðspurður um fyrsta ljósmyndaverkefnið segir Spessi. „Ég hafði ekki mikla trú á mér, en fór að taka myndir, og þá komu bara flottar myndir. Ég fór til Hollands í skóla og fannst alveg rosa gaman og var bara alltaf í skólanum. Skólinn lokaði klukkan níu á kvöldin, þá er ég ennþá í skólanum og hefði verið til í að vera lengur. Ég fór heim um sumarið og fékk vinnu á vikublaði sem hét Pressan. Og þetta er náttúrulega dálítið svona rannsóknarblaðamennska, ný áhöfn þarna á Pressu, hún hafði farið á hausinn og svo hreinlega ný ritstjórn og allt nýtt lið sem var ráðið þarna inn. Mér var sagt að sækja um og ég sótti um og fékk jobbið.“

Blaðið gekk vel og segir Spessi að þetta hafi verið stóra stökkið hans. Hann var eini ljósmyndarinn á blaðinu og hafði aldrei unnið svona vinnu áður. Nýbyrjaður vann hann verðlaun fyrir portrett og árið eftir aftur verðlaun í opnum flokki.

„Þannig að mér gekk alveg vel.“