Mögulegt var að koma í veg fyrir hryllilega árás ungs manns á dansnámskeið stúlkna í bænum Southport á Englandi sumarið 2024 en hann varð þremur þeirra að bana. Þetta er niðurstaða rannsóknarskýrslu um árásina sem gerð hefur verið opinber en fjallað hefur verið töluvert um hana í öllum helstu fjölmiðlum Bretlands í dag. Í skýrslunni er bent á fimm atriði sem standa hafi mátt betur að í aðdraganda árásarinnar og sjónum beint að bæði foreldrum unga mannsins og yfirvöldum en niðurstaðan er að þessir aðilar hafi verið í aðstöðu til að koma í veg fyrir ódæðið og hafi þar af leiðandi brugðist skyldum sínum.
Southport er um 30 kílómetra norður af borginni Liverpool en í bænum búa um 95.000 manns.
Þann 29. júlí 2024 fór fram dansnámskeið fyrir stúlkur í dansstúdíói í bænum en það var með sérstöku Taylor Swift þema. Axel Rudakubana sem þá var 17 ára réðst þar inn með hníf og stakk alls 11 stúlkur en þrjár lifðu ekki af en þær voru sex, sjö og níu ára gamlar og hétu Bebe King, Elsie Dot Stancombe og Alice da Silva Aguiar. Kennarinn á námskeiðinu særðist alvarlega en lifði af og einnig særðist karlmaður sem reyndi að stöðva árásina.
Niðurstaða skýrslunnar er að bæði foreldrar drengsins, sem eru innflytjendur frá Rúanda, og yfirvöld á svæðinu hafi átt að grípa inn í hegðun Rudakubana sem hafi verið varhugaverð í talsverðan tíma áður en hann framdi ódæðið. Raunar hafi átt að grípa til aðgerða nokkrum árum fyrir árásina.
Niðurstaðan er að ef foreldrarnir og yfirvöld hafi sinnt málum Rudakubana eins og þeim hafi borið að gera sé mjög líklegt að árásin hefði aldrei átt sér stað.
Í skýrslunni er bent á fimm lykilþætti þar sem foreldrarnir og yfirvöld hafi brugðist.
Í fyrsta lagi hafi engin opinber stofnun haft umsjón með að meta og stýra viðbrögðum við þeirri augljósu hættu sem hafi stafað af hegðun Rudakubana.
Í öðru lagi hafi mikilvægar upplýsingar um Rudakubana oft glatast hjá hinu opinbera eða mislukkast hafi að deila þeim á milli opinberra stofnanna.
Í þriðja lagi hafi hegðun Rudakubana ranglega verið metin sem afleiðing af þeirri einhverfu sem hann hafði verið greindur með. Afleiðingarnar af þessu hafi verið aðgerðaleysi við að bregðast við hættulegri hegðun hans.
Fjórða atriðið er hegðun Rudakubana á netinu sem hafi aldrei verið skoðuð að ráði. Afleiðingarnar hafi verið að þau merki um mikla ofbeldishneigð sem hann hafi sýnt í netheimum hafi farið framhjá öllum þeim sem komu að hans málum.
Fimmta og síðasta lykilatriðið er foreldrarnir en niðurstaða skýrslunnar er að þau hafi brugðist því hlutverki sínu að hafa eftirlit með heðgun sonar síns og beita hann nauðsynlegum aga. Þau hafi umborið að hann hafi fengið senda hnífa og önnur vopn á heimilið og þau hafi heldur ekki tilkynnt yfirvöldum um hegðun og háttalag sonar síns en síðustu dagana fyrir árásina hafi verið skýr merki um að hann hefði eitthvað illt í hyggju.
„Þetta er í eina skiptið á mínum ferli sem nemandi hefur sagt slíkt við mig“
Adrian Fulford sem fór fyrir rannsókninni gagnrýndi bæði yfirvöld á svæðinu og foreldrana harðlega. Foreldrarnir hafi haft áhyggjur af hegðun sonar síns en ekki verið fyllilega hreinskilin við yfirvöld um þeær áhyggjur áður en árásin var framin. Enn fremur hafi yfirvöld brugðist gersamlega þeirri skyldu sinni að bregðast við augljósum merkjum um að Rudakubana væri á vegferð í átt til þess að fremja alvarleg ofbeldisverk en opinberar stofnanir hafi allar forðast að taka ábyrgð á þessu og reynt að koma því yfir á aðrar stofnanir.
Skýrslan er tileinkuð stúlkunum þremur sem létust og fjölskyldum þeirra.
