Samkvæmt frétt The Washington Post þá mældist meðalhitinn við bandarísku Amundsen–Scott South Pole stöðina, sem er við suðurpólinn eins og hann er staðsettur landfræðilega, mínus 61,1 gráða og ætti því kannski frekar að tala um meðalkuldann frekar en meðalhita.
Mælingar hófust þar 1957. Miðað við meðaltal mælinga síðustu 30 ára þá var frostið 2,5 gráðum meira í vetur. Hvað varðar ársmet þá var gamla metið frá 1976 en þá var frostið að meðaltali 60,6 gráður.
Þessi mikli kuldi hefur valdið því að hafísinn í álfunni hefur verið mikill og mældist útbreiðsla hans sú fimmta mesta frá upphafi mælinga.
Það var víðar kalt en við bandarísku stöðina því í lok september mældist 79,4 gráðu frost við rússnesku rannsóknarstöðina Vostok. Mesta frost sem mælst hefur á Suðurskautinu mældist þann 21. júlí 1983 en þó fór hitamælirinn í Vostok niður í 89,2 gráður.
Veðurfræðingar hjá Bandarísku geimferðastofnuninni NASA segja að kuldinn á Suðurskautinu að þessu sinni sé afleiðing sérstaklega sterkra heimskautavinda í heiðloftinu, oft nefnt heimskautahringiðan.
Vísindamenn benda á að þessi sögulegi kuldi á Suðurskautinu dragi á engan hátt úr þeirri staðreynd að hnattræn hlýnun sé að eiga sér stað og benda á að hitinn í álfunni geti sveiflast mikið vegna aðstæðna í heiðloftinu og vegna þess að álfan er almennt viðkvæm fyrir utanaðkomandi aðstæðum sem geta valdið miklum sveiflum í hitastigi.
„Þrátt fyrir að kaldur vetur sé áhugaverður þá breytir það ekki þeirri almennu þróun að til langs tíma fer loftslagið á Suðurskautinu hlýnandi,“ hefur The Washington Post eftir Eric Steig, prófessor í loftslagseðlisfræði við The University of Washington.
