Snati er gamalt íslenskt orð yfir það sem við köllum í dag snattara, eða þann sem gengur erinda fyrir aðra. Snati er líka notað um snuðrara eða hnýsinn mann og einnig skósvein.

Það er líklegast þess vegna sem Snati er líka eitt vinsælasta hundanafn þjóðarinnar fyrr og síðar.

Hér áður þurftu Íslendingar nauðsynlega á hundum að halda við smölun kinda, kúa og hesta og því liggur það í hlutarins eðli að dýrið sem snattast og sendist um sé kallað Snati.

Halldór Laxness – Smásögur

Hundurinn okkar hét bara Snati, okkur hefur líklega vantað ímyndunarafl í hundsnöfnum, enda hefur þetta ugglaust verið ómerkilegur hundur. Okkur var samt vel til vina og ég bíaði oná hann og fór með gott við hann þegar hann fór að sofa að morni dags útí teignum þar sem allir voru að slá og raka. Ég hélt að þessi hundur væri einkavinur minn þó hann teldi sig eiga sameiginlegar skyldur við smalann, sem lýsti sér í því að ef smalinn kallaði í Snata á móti mér, þá fór hann með smalanum; en ef vinnumaðurinn kallaði á móti smalanum, þá elti Snati vinnumanninn. Ég virti þetta á þann veg að hundinum væru ljósar skyldur sínar í þjóðfélaginu.

28. kafli, síða 323

Íslensk samheitaorðabók

SNATI

skósveinn
léttadrengur, skutulsveinn, þjónn; handbendi, leiguþý, senditík, snati, undirlægja

snuðrari
snapvís maður, snati, snápur, snuddari