Ólína Kjerúlf Þorvarðardóttir, fræðimaður og rithöfundur, furðar sig á því kæra gegn Jóni Baldvini Hannibalssyni, fyrrverandi ráðherra og sendiherra, um kynferðislega áreitni gegn Carmen Jóhannsdóttur, hafi orðið að ákæru og ratað í dómsali.

Jón Baldvin var í morgun sýknaður af ákæru um að hafa beitt Carmen Jóhannsdóttur kynferðislegri áreitni með því að strjúka henni „utan klæða upp og niður eftir rassi.“ Atvikið átti sér stað í samsæti á heimili Jóns og Bryndísar Schram á Spáni sumarið 2018.

Ólína segir:

„Sýknudómur í máli Jóns Baldvins Hannibalssonar — þá liggur það fyrir. Það sem ég furða mig á er að mál sem þetta skuli yfirleitt hafa komist alla leið inn í réttarsal íslenska dómskerfisins með öllum tilheyrandi kostnaði, tíma og tilfinningaþjáningu sem af hefur hlotist — burtséð frá sekt eða sýknu en þó ekki síst í ljósi sýknunnar.

Hvernig skyldi þeim nú líða brotaþolunum sem eftir raunveruleg kynferðisbrot hafa þurft frá að hverfa með ákærur sínar eða hafa mátt þola vantrú og áhugaleysi kerfisins eftir alvarlega atburði? Hvað skyldi því fólki finnast um að fjármunum almennings skuli ausið í mál af þessu tagi?“

Færsla Ólínu er opin en hún biður þátttakendur í umræðu um að sýna kurteisi og aðgát í orðavali. Virðist það hafa tekist fljótt á litið en umræður eru líflegar eins og sjá má ef smellt er á færsluna hér fyrir neðan.