Þegar Sylvía Haukdal Brynjarsdóttir gekk með sitt fyrsta barn hafði hún miklar áhyggjur af því að fá slit á magann. Á hverjum degi bar hún á sig allskyns slitolíur til þess að reyna að koma í veg fyrir þennan hvimleiða fylgikvilla meðgöngunnar.
Ég man alltaf eftir setningunum „Maginn á henni var ónýtur eftir að hún átti“ og ég vildi sko alls ekki lenda í því,
segir Sylvía í færslu sinni á Ynjur.
Þegar leið svo á meðgönguna byrjuðu að koma smá slit á magann á mér, ég var mjög róleg yfir þeim enda voru þau ekki mörg. En í fæðingunni sjálfri jukust slitin um meira en helming og ég tók ekki eftir því fyrr en við komum heim.
Sylvía segist hafa staðið fyrir framan spegilin og horft á slitin sín og slöppu húðina þegar hún fór að rifja upp þessa setningu sem hún hafði heyrt svo oft: „Maginn á henni var ónýtur eftir að hún átti“.
Þá áttaði ég mig á því að þetta var mesta rugl sem ég hafði heyrt! Þarna stóð ég og horfði á magann á mér á meðan ég heyrði í Atla frammi með litlu stelpuna okkar. Slitin og slappa húðin voru bara merki um það að ég hefði gengið með barn, að ég hafi fætt barn og að ég væri orðin móðir. Hvað er merkilegra en það? Maginn á mér var ekki ónýtur, hann var bara mjög fallegur og sagði fallga sögu.
Það var á þessum tímapunkti sem Sylvía fylltist stolti yfir slappa maganum sínum sem bar öll slitin.
Nú geng ég með okkar annað barn og ber á mig krem. En ég er ekkert að stressa mig á einhverri sérstakri slitolíu enda kona þau innan frá og því lítið sem hægt er að gera til þess að koma í veg fyrir þau.
Sylvía segir að henni sé alveg sama hvort það bætist við slitin hennar eða ekki.
Það geta ekki allir gengið með börn og þetta vandamál er ekki vandamál í huga þeirras em vilja allt gera til þess að eignast barn. Við eigum bara að vera stoltar af merkjunum okkar á líkamanum sem gera grein fyrir því að við höfum gengið í gegnum þetta dásamlega verkefni.
Sylvía segir að hún ætli ekki að láta sér líða illa yfir því að hafa slit á líkama sínum.
Lærum að elska okkur eins og við erum.
