

Einar Bárðarson ráðgjafi í ferðaþjónustu og fyrrum rekstarstjóri Reykjavík Excursions birti í dag pistil þar sem hann fjallar um aðgerðir ríkisstjórnar Sjálfstæðisflokks, Viðreisnar og Bjartrar framtíðar í málefnum ferðaþjónustu. Nýlega kynnti ríkisstjórnin hugmyndir sínar um að hækka virðisaukaskattsþrep á ferðaþjónustu og er óhætt að segja að það hafi mælst illa fyrir meðal rekstraraðila í ferðamannabransanum.
Einar segir ekkert samráð hafa verið haft við aðila innan greinarinnar um þessar skattabreytingar og þetta komi afar illa við þá ferðaþjónustuaðila sem nú þegar hafi selt ferðir sem verða á nýju virðisaukaskattsþrepi þegar þær verða rukkaðar. Hann furðar sig á því að ekki einn þingmaður né ráðherra hafi séð sér fært að mæta á fund sem boðað var til vegna málsins. Að sögn Einars yrði framkoma líkt og þessi aldrei liðin gagnvart öðrum atvinnugreinum í landinu og bendir hann á nýlegt dæmi máli sínu til stuðnings.
Upp varð mikið fjaðrafok fyrir skömmu þegar HB Grandi tilkynnti um lokun botnfisksvinnslu fyrirtækisins á Akranesi sem fæli í sér að 93 manns misstu vinnuna. Fyrirtækið segir að þessar aðgerðir séu nauðsynlegar vegna hækkunar gengis krónunnar og Einar segir sama vandamál blasa við ferðaþjónustufyrirtækjum.
Viðbrögð ráðamanna og verkalýðsleiðtoga voru þó talsvert öðruvísi í máli HB Granda en þegar kemur að hækkun virðisaukaskattsþreps ferðaþjónustu.
Það er blásið í áfallahjálparfundi á núll einni í bæjarfélaginu og þangað mæta með hraði, meðal annars ráðherra ferðamála. Þingmaður kjördæmisins stingur upp á að fella niður veiðigjöld og heilt sveitarfélag og Faxaflóahafnir eru teknar í sniðglímu og látin skuldbinda sig upp á milljarða til að halda störfum við höfnina í sveitarfélaginu. Á meðan berja verkalýðsforingjarnir í sveitinni svo rosalega á hagsmunatrommurnar sínar að „Tólfan“ hlýtur að kalla þá til ef við komumst með landsliðið okkar á HM næsta sumar,
segir Einar í pistlinum.
Af þessum mismunandi viðbrögðum segist Einar draga þá ályktun að ráðamenn álíti ferðamannaiðnaðinn enn „grasrótar-atvinnugrein“ og ekkert sé hlustað á raddir úr ferðaþjónustunni.
En við hvern er að sakast ? Rekur ferðaþjónustan nógu öfluga hagsmunagæslu ? Eigum við ekki enn þá helling í land miðað við til dæmis sjávarútveginn ?