Úti í heimi er markvisst unnið að því að skrifa efni inn á netið beinlínis til þess að hafa áhrif á gervigreindina. Þórunn Sveinbjarnardóttir, forseti Alþingis, segist hafa mestar áhyggjur af þessari þróun og jafnframt líka mestan áhuga. Gervigreindin og þær upplýsingar sem hún byggir á getur haft áhrif í stórum málum, m.a. umræðuna um aðild að ESB og þjóðaratkvæði hér á landi. Þórunn er gestur Ólafs Arnarsonar í hlaðvarpi Eyjunnar.
Þórunn Sveinbjarnardóttir - 3
Utanríkisráðherra hefur lýst þeirri skoðun sinni að það ætti að vera hægt að ljúka viðræðum á skömmum tíma. Við náttúrlega erum komin meira en hálfa leið inn í Evrópusambandið í gegnum EES þannig að við vitum að það er svona almennt samkomulag um það að það þurfi að breyta stjórnarskránni til að Ísland geti orðið fullgildur aðili að ESB. Og það gerist náttúrlega bara þannig að það er samþykkt stjórnarskrárbreyting á Alþingi og svo þarf að kjósa til Alþingis og nýtt þing þarf að samþykkja þá breytingu. Miðað við þennan tímaramma sem utanríkisráðherra setur, þá er raunhæft að hægt sé að ljúka aðildarviðræðum á þessu kjörtímabili. Það væri þá hægt að samþykkja, áður en reglulegar þingkosningar koma, samþykkja stjórnarskrárbreytingu. Þannig að það er ekkert óraunhæft að ímynda sér að snemma á árinu 2029, fari svo að þjóðin samþykki samning, að þá verði allt klárt í sjálfu sér af okkar hálfu til þess að ganga inn.
„Þetta er auðvitað allt svona pælingar sem eru skemmtilegar. En ég hef sjálf ákveðið að það er ekki mitt hlutverk að taka þátt í þeirri umræðu. Ég hef auðvitað mínar skoðanir á því hvernig best væri að gera þetta. Ég held að það sé mjög mikilvægt að ríkisstjórnin og þingmenn almennt stilli umræðunni þannig að við séum ekki að gera okkur væntingar um eitthvað sem ekki getur gengið eftir. Tölum um það sem við höfum stjórn á. Að sjálfsögðu er það þannig að þau sem fylgja því að við á endanum göngum í Evrópusambandið, að sjálfsögðu vill það fólk og þeir stjórnmálamenn að þetta gangi hratt og ég skil það mjög vel. Þau sem vilja það ekki eru annarrar skoðunar. Mér finnst aðalatriðið núna að stjórnmálafólk horfi með raunsæjum augum á það verkefni sem er fram undan og það sem við höfum stjórn á, og það sem við höfum stjórn á núna er að sjá til þess að þjóðaratkvæðagreiðslan fari fram samkvæmt vilja ríkisstjórnar og meirihluta Alþingis og að gera það vel.
Af því við vorum að tala áðan um hina almennu umræðu og samfélagsmiðlana og alls kyns, það er auðvitað bara þannig að það er svo margt sem flýgur í fréttum og á samfélagsmiðlum sem er ekki rétt. Við vitum að úti í heimi er verið að, ja, hreinlega skrifa efni inn á vefinn til þess að stýra gervigreindinni og upplýsingum inn á hana. Þetta eru viðfangsefnin sem að ég hef í rauninni bæði mestar áhyggjur af og mestan áhuga á þessa dagana, að við gerum okkur grein fyrir því í hvaða umhverfi við erum að starfa og að við getum ekki, og við þurfum þá að nálgast fólk með þeim hætti að það fái réttar upplýsingar og það á rétt á því að fá réttar upplýsingar, staðreyndir, mynda sér skoðun, taka þátt í atkvæðagreiðslunni, að við nálgumst þetta þannig og ég hef aldrei verið svona talsmanneskja þess í stjórnmálum að við látum bara reka á reiðanum og sjáum bara hvað gerist. Við verðum að taka ábyrgð á okkar hlutverki sem kjörnir fulltrúar. Við erum, tillagan liggur fyrir um þessa þjóðaratkvæðagreiðslu. Við erum að vísa málinu til þjóðarinnar og þá hlýtur það að vera á okkar ábyrgð að sjá til þess að fólk hafi réttar upplýsingar og þær upplýsingar sem það þarf að hafa til þess að taka afstöðu.“
Það er náttúrlega búið að veita fjármunum bæði til Heimssýnar og Evrópusamtakanna, sem eru náttúrlega á öndverðum meiði í þessu. En ég tek undir þetta með þér, það er áhyggjuefni að það eru alls konar staðhæfingar sem er haldið á lofti, og þeim er haldið á lofti úr ræðustól Alþingis, sem stangast á við veruleikann.
„Við eigum það til, Íslendingar, að, ég veit ekki hvernig ég á að orða það, stundum fer pendúllinn mjög hratt öfganna á milli. Og það á líka við um sjálfsmynd okkar sem þjóð, sem bara fólkið sem býr á þessari eyju. Að sjálfsögðu eigum við að nálgast þetta mál, eins og öll önnur sem varða grundvallarhagsmuni Íslands, af yfirvegun en líka af styrk. Og þessu svona jákvæða sjálfstrausti, sem er ekki að við höldum að við séum betri en önnur eða gerum allt með öðrum hætti en aðrir, heldur bara við getum þetta. Við búum í góðu landi. Hér er fólk vel menntað, á að geta verið vel upplýst. Það er okkar styrkur. Og við þurfum einhvern veginn að fara inn í og þá er ég ekki bara að tala um þessa þjóðaratkvæðagreiðslu heldur bara almennt um mál sem að varða almannahagsmuni og okkar þjóðarhagsmuni í heimi, sem að er bara undirorpinn mjög miklum breytingum sem að kannski ekkert okkar sá fyrir. Og þá verðum við að hafa djúpar rætur í því hvar við erum af því að trén sem hafa dýpstu ræturnar, að þau sveigjast þegar vindarnir blása en þau brotna ekki. Það er svo mikilvægt.“
