Donna, sem er áströlsk, sagði sögu sína í hlaðvarpsþættinum True Crime Conversations fyrir skemmstu. Hún segir að reynslan úr starfi hennar hafi kennt henni hversu brothætt lífið er og hversu mikil einmanaleiki geti leynst bak við luktar dyr. Í viðtalinu rifjaði hún upp átakanlegustu málin og sagði hún að sum þeirra ásæktu hana enn mörgum árum síðar.
Nayler starfaði áður sem hárgreiðslukona í átta ár, en ákvað 25 ára gömul að skipta um starfsvettvang eftir að hafa séð sjónvarpsþátt um glæpavettvangshreinsun.
„Ég hafði aldrei heyrt um þetta áður, en eitthvað við þetta heillaði mig strax,“ sagði hún í viðtalinu.
Hún segir að þegar hún hóf störf í Ástralíu hafi fáir starfað við slíka hreinsun og því hafi tekjurnar verið mjög góðar. Starfið hafi þó fljótt sýnt myrkari hlið.
Eitt þeirra mála sem hafði hvað mest áhrif á hana var þegar eiginmaður myrti konu sína á heimili þeirra.
„Það sem blasti við mér mun fylgja mér alla tíð,“ sagði Nayler og bætti við að hún gæti enn séð vettvanginn skýrt fyrir sér.
Blóð hafði dreifst um gang hússins og svefnherbergið bar þess greinileg merki að harkaleg átök höfðu átt sér stað. Hún segist hafa tekið eftir því að konan hefði náð að komast að útidyrunum áður en hún var dregin aftur inn í húsið.
„Ég óska þess enn að hún hefði komist út með einhverjum hætti.“
Í öðru máli kom Nayler að heimili konu sem hafði verið stungin til bana. Eiginmaður hennar hafði flúið vettvanginn og skilið barn þeirra eftir í kirkju í nágrenninu. Morðinginn hafði reynt að hreinsa upp sönnunargögn í níu klukkustundir áður en hann yfirgaf húsið.
„Hann notaði þvottaduft með mjög sterkri lykt. Enn þann dag í dag get ég ekki fundið þessa lykt án þess að hugsa um þetta mál,“ sagði hún.
Nayler viðurkennir að starfið hafi tekið á andlega og að ákveðin mál hafi fylgt henni alla tíð. Sérstaklega nefnir hún mál þar sem barn hafði verið myrt.
Hún segir einnig erfitt að koma að heimilum þar sem fólk hefur legið látið í margar vikur án þess að nokkur vissi af því. Slík tilfelli séu bæði sorgleg og mjög erfið í hreinsun.
Þrátt fyrir erfiðleikana segir Nayler starfið hafa gert hana meðvitaðri um líf annarra og gert henni auðveldara að setja sig í spor fólks.
„Það sem situr mest í mér er hversu mikill einmanaleiki getur leynst bak við luktar dyr,“ sagði hún.
„Sérstaklega hjá eldra fólki. Ég brosi alltaf til þess núna og reyni að vera góð við fólk því maður veit aldrei hvað það er að ganga í gegnum.“
Eftir eitt verkefni, þar sem frænka látins manns vildi hjálpa henni að þrífa til að spara kostnað, segist Nayler hafa hringt í foreldra sína. „Til að segja þeim að ég elski þau. Ég hef gert það á hverjum degi síðan.“
Nayler skrifaði síðar bókina Bloodstains and Ballgowns um reynslu sína úr starfinu. Eftir sex ár í starfinu sneri Nayler aftur til starfa sem hárgreiðslukona. Hún segir álagið hafa verið gríðarlegt enda hafi hún verið á bakvakt allan sólarhringinn og þurft að vera reiðubúin að mæta á vettvang hvenær sem er.
