„Ég hafði ekki orku til að stunda eitthvað líkamlegt með unnustu minni eftir að ég hafði fróað mér þrisvar á einum degi.“
Sagði hann í samtali við B.T. sem fjallaði nýlega um hann og klámnotkun hans. Frederik var heltekinn af klámi. Hann varð að sjá klám daglega. Ef hann var einn heima gat þetta endað með klámáhorfi og sjálfsfróun í sjö klukkustundir.
Í upphafi vissi unnusta hans að hann horfði öðru hvoru á klám en síðan áttaði hún sig á að þetta var miklu umfangsmeira en það og þá sleit hún sambandinu.
Hún setti honum síðan skilyrði fyrir áframhaldandi sambandi þeirra. Hann varð að hætta að horfa á klám. Hann lofað öllu fögru en eftir nokkra mánuði var allt komið í sama gamla farið og Frederik fjarlægðist unnustu sína líkamlega og andlega.
„Hugur minn var ekki í sambandinu. Hugsanir mínar voru aðeins í kláminu.“
Sagði Frederik.
„Þegar ég hafði stundað kynlíf með henni hafði ég séð klámmynd fyrir mér í höfðinu á meðan.“
Sagði hann og segist fullviss um að hún hafi vitað að hann var ekki til staðar af heilum hug.
Þetta endaði með að unnustan yfirgaf hann. Klámnotkunin hélt áfram og Frederik dró sig sífellt meira í hlé frá umheiminum, hann hætti að hitta vini síni og skelin sem hann dró sig inn í varð sífellt þykkari og harðari.
