Í annað sinn hafa íbúar Nýju-Kaledóníu hafnað því að öðlast sjálfstæði frá Frakklandi. Sameinuðu þjóðirnar skilgreina Nýju-Kaledóníu sem eina af síðustu nýlendum heimsins og svo virðist sem meirihluti íbúanna sé nokkuð sáttur við það. En munurinn á milli já og nei í þjóðaratkvæðagreiðslunum tveimur hefur minnkað og hugsanlega verður niðurstaðan önnur ef kosið verður 2022 eins og gæti orðið.

Nýja-Kaledónía samanstendur af 12 eyjum sem eru samtals rúmlega 18.000 ferkílómetrar. Þær eru í Kyrrahafi, ekki fjarri Ástralíu. Um 270.000 manns búa á eyjunum. Frakkar gerðu landið að nýlendu sinni 1853 og er landið skilgreint af SÞ sem eitt 17 „ekki sjálfstæðra svæða þar sem nýlendutímabilinu er ekki lokið“. 1988 var samið um frið á eyjunum eftir margra ára borgarastyrjöld þar sem tveir ættbálkar eyjaskeggja tókust á um hvernig sambandinu við Frakka skuli háttað.  Friðarsamningurinn var útfærður enn frekar 1998. Þjóðaratkvæðagreiðslur um sjálfstæði frá Frakkland fóru fram 2018 og 2020 og var sjálfstæði hafnað í báðum. Stefnt er að þriðju atkvæðagreiðslunni 2022.

Í kosningunum að þessu sinni voru 53,3% hlynntir áframhaldandi frönskum yfirráðum en 46,7% vildu sjálfstæði. Sjálfstæðissinnar fengu 3 prósentustigum meiri stuðning nú en 2018.

Frakkar hafa veitt miklu fé til eyjanna og eru þær eitt auðugasta samfélagið á svæðinu. En samt sem áður er stór gjá á milli frumbyggja og aðfluttra Frakka og blöndu af innflytjendum frá öðrum eyjum og blöndu allra þessara hópa.

Höfuðborgin  Noumea er tæpa 17.000 km frá París en eyjarnar eru mikilvægur hluti af franskri utanríkisstefnu. Friðarsamningurinn frá 1998 færði eyjaskeggjum aukna sjálfsstjórn er Frakkar fara enn með stjórn varnarmála, utanríkismála, gjaldeyrismála og réttarvörslukerfisins.