Hún komst í heimsfréttirnar 2015 þegar skýrt var frá þessum hæfileika hennar að geta fundið lyktina af Parkinsonsjúkdómnum áður en læknar geta greint hann.
Í nýrri rannsókn hafa vísindamenn varpað ljósi á hvað veldur því að hún getur þetta og vonast þeir til að þetta geti orðið til að flýta greiningum á þessum skelfilega sjúkdómi.
Joy tók eftir því að lyktin af Les breyttist þegar þau voru á fertugsaldri. Hún fór að líkjast trjákenndri moskuslykt.
„Mér fannst hann fara að lykta óþægilega og þrátt fyrir að við værum, og héldum áfram að vera, hamingjusöm hjón þá var ég alltaf meðvituð um lyktina.“
Sagði hún í samtali við Daily Mail. Hún spurði Les því hversu oft hann færi í bað og burstaði tennur. Það lá beinast við að þar væri skýringanna að leita.
Sex árum síðar greindist Les með Parkinsonsjúkdóminn. Hann ræðst hægt og rólega á taugakerfið og fylgifiskar eru oft handskjálfti, skert hreyfigeta, stífleiki í vöðvum, lélegt jafnvægi og fleira.
Næstu tuttugu árin sá Joy maka sinn breytast úr snjöllum og sterkum manni í skuggann af sjálfum sér. Þegar hann var orðinn fimmtugur gat hann ekki lengur unnið vegna skjálfta og skorts á einbeitingu. Hann varð að notast við göngugrind og gat ekki lengur tekið þátt í félagslífi eða haldið uppi samræðum.
Þau fluttu til Skotlands 2005, þar sem þau höfðu kynnst. Þar byrjaði Joy að fara með Les á fundi hjá stuðningshópum fyrir Parkinsonsjúklinga. Þegar þau fóru heim af fyrsta fundinum sagði hún við Les:
„Fólkið með parkinsonsjúkdóminn lyktaði eins og þú.“
Á næsta fundi upplifði hún þetta aftur. Þegar hún sótti fyrirlestur hjá Tilo Kunath, sem vinnur að rannsóknum á Parksonsjúkdómnum, árið 2010 skýrði hún í fyrsta sinn frá upplifun sinni.
Það kom vísindamönnum algjörlega í opna skjöldu að tengsl gæti verið á milli ákveðinnar lyktar og Parkinsonsjúkdómsins. Þeir ræddu þetta þó sín á milli og við krabbameinslækna sem sögðu að með sumum tegundum krabbameins fylgi ákveðin lykt. Joy Milne var ekki endilega klikkuð.
Joy var fengin til að taka þátt í ýmsum tilraunum og rannsóknum í Edinborgarháskóla. Meðal annars var hún fengin til að lykta af 12 stuttermabolum. Sex voru frá fólki með Parkinsonsjúkdóminn og sex frá einkennalausu fólki. Hún fann alla sex bolina frá Parkinsonsjúklingunum og þann sjöunda. Hann var frá einum í samanburðarhópnum en sá hafði ekki verið greindur með Parkinsonsjúkdóminn en sú greining kom átta mánuðum síðar.
Í nýju rannsókninni, sem tók þrjú ár, hafa vísindamenn við Manchester háskóla, í samvinnu við Joy, fundið fjölda sameinda á húðinni sem tengjast lyktinni af Parkinsonsjúklingum. BBC segir að vísindamennirnir vonist til að þetta geti orðið til að flýta fyrir greiningu sjúkdómsins.
Parkinsonsjúklingar framleiða meira af nokkrum efnum sem eru í olíu sem húðkirtlar framleiða.
