Åsa Skånberg, 34 ára sænsk kona, hefur vakið talsverða athygli fyrir færslu sem hún ritaði um lítið atvik sem varð í stórmarkaði í Svíþjóð fyrir skemmstu.

Í færslunni segir Åsa frá því að röð hafi myndast á kassanum þegar loksins kom að henni. Þegar hún var búin að greiða fyrir vörurnar raðaði hún vörunum ofan í pokann, en tók þá eftir því að konan fyrir aftan hana dæsti og virtist mjög óþolinmóð vegna þess hversu langan tíma það tók fyrir Åsu að raða vörunum ofan í innkaupapokana.

Það sem konan vissi ekki er að Åsa hefur glímt við andleg veikindi um nokkurt skeið og þurfti hún að hafa sig alla við til að koma við í búðinni. Í færslu á Facebook-síðu sína ritar hún:

„Kæra manneskja. Ég gat ekki sagt þér það en skömmu áður en ég fór í búðina var ég hjá lækni þar sem ég grét yfir því að heilinn í mér skuli ekki virka eins og hann á að virka,“

lýsir Åsa í færslunni og bætir við að kvíði og þunglyndi hafi gert það að verkum að hún sinni daglegum athöfnum hægar ella. Lítil verkefni eins og að raða vörum ofan í poka geti orðið umfangsmikil.

„Það var alls ekki illa meint að láta þig bíða nokkrum sekúndum lengur en þú bjóst við,“ sagði Åsa og bætti við að ef hún hefði verið með sáraumbúðir eða vafning um úlnliðinn hefði konan að líkindum sýnt henni skilning. En þar sem sárin sem hún ber innan brjósts eru ekki sýnileg hafi henni enginn skilningur verið sýndur.

„Þó sárin séu ekki sýnileg geta þau verið sársaukafyllri en þau sem eru sýnileg,“

segir hún við sænska blaðið Expressen. Hún segist hafa skrifað færsluna til að vekja fólk til umhugsunar um að andleg veikindi sem sjást ekki utan á fólki geti verið alveg jafn alvarleg – jafnvel alvarlegri – en líkamleg veikindi. „Hér í Svíþjóð er tíðni sjálfsvíga allt of há og þess vegna er mikilvægt að við ræðum um þessa hluti,“ segir hún.

Í frétt Expressen segir að eftir að Åsa opnaði á umræðuna hafi fleiri stigið fram og sagt frá sinni reynslu. Sjálf segist hún vona að fólk, sem mögulega er í sömu sporum og hún, fái þá tilfinningu að það sé ekki eitt í þeim sporum. Hún vilji einnig minna fólk á að sýna samborgurum sínum þolinmæði því enginn viti hvernig fólki líður innanbrjósts eða hvað það hefur þurft að ganga í gegnum.

Birtist fyrst í DV.