Daður getur flækst fyrir mörgum, þá ýmist hvernig á að fara að því eða hvernig á að skilja það.

Daður er samt ekki svo flókið og margir vilja meina að það sé góðum samskiptum frekar nauðsynlegt. Daður þarf þannig ekki alltaf að vera af kynferðislegum toga, heldur einungis merki um að þeim sem daðrar, líki vel við viðmælanda sinn. Í þessu samhengi er til dæmis talað um daður milli stjórnmálamanna eða annarra sem mögulega langar að leiða saman hesta sína.

Daður þykir einfaldlega gefa til kynna áhuga á nánari kynnum, hvernig sem þau kynni ættu svo að verða. Þetta fyrirbæri getur þó stundum verið örlítið varhugavert, þá sér í lagi þegar daðrarinn ætlar sér ekkert lengra með áhugann heldur daðrar bara af gömlum vana. Þetta gæti til dæmis komið sér illa á vinnustöðum eða þar sem fólk hittist reglulega. Þá situr daðrarinn uppi með aðdáanda sem veður um í villu og svíma. Daður er jú að mestu fólgið í því ósagða og fólk er misgott í að skilja þess háttar samskipti. Döðrum því heiðarlega.

Íslensk samheitaorðabók

daðra

dilla, dingla;
d. við biðla til, dalla, dandóa, digga við, *dika við, draga sig eftir, dufla, fipla, fitla, gefa hýrt auga, gefa undir fótinn, gera sér títt við, gera sig til, glingra við, gæla við, kela við, kjassa, leita hófanna hjá, manga til við, stíga í vænginn við, tildra sér til, viðra sig upp við.

Sögnin að daðra s. (17. öld) er fengin frá því þegar hundar dilla eða dingla rófunni. Að daðra þýðir þannig að sýna ástleitni, dufla eða gefa undir fótinn. Daður dill, dingl; dufl, léttúðarkennd ástleitni.