Orðabanki Birtu
Orðið sem við spáum í að þessu sinni er nafnorð, notað um karlmenn sem eru lausgirtir og óheiðarlegir í ástamálum.
Uppruni orðsins liggur ekki alveg fyrir en líklegast er það dregið af orðinu flag sem táknar lélegan og/eða hrjóstrugan jarðveg. Samanber „flagð undir fögru skinni.“
Árið 1914 setti faðir nútímasálfræðinnar, Sigmund Freud, fram kenningar sem ganga út á að hegðunarmunstur flagarans orsakist af undirliggjandi minnimáttarkennd og skömm. Minnimáttarkenndin knýr hann til að leita stöðugt viðurkenningar frá auðtrúa kvenfólki sem hann svo losar sig við þegar hann hefur fengið það sem hann leitaði eftir – og þá taka nýjar konur við keflinu.
Freud tengdi þessa sjálfsdýrkunar-persónuleikaröskun við söguna um gríska guðinn Narsissus. Sá lá tímunum saman við tjarnarbakka þar sem hann dáðist að eigin spegilmynd. Á endanum rann hann út í og drukknaði.
Eftir því sem sálfræðihugtök verða algengari í daglegu tali Vesturlandabúa hefur það færst í aukana að gömlum orðum, sem lýsa þessari manngerð, hafi verið skipt út fyrir orðið narsissista enda hnitmiðuð og góð lýsing á flagaranum.
flagari nafnorð karlkynkvensamur og svikull karlmaður
kærastinn reyndist vera hinn versti flagari
flaga s. (18. öld) ‘gabba, tæla’; flagari k. ‘svikahrappur í kvennamálum’. Uppruni óviss; líkl. sk. flagurmaður ‘flysjungur, léttúðargosi’, flaga (3) og flögra.
pilsaveiðari, reiðhrókur, skækill, stelpusnati, bósi, duflari, flagari, flaki, flasari, hrókur, kvennaflagari, kvennahrókur, kvennaloddi, kvennamaður, kvennasnati, lausagopi, lausungarmaður, loddi.
