Tónleikarnir Ákall.is sem haldnir eru til varnar sjúkrahúsinu Vogi fara nú fram í Háskólabíói. Tónleikarnir eru sýndir í beinni útsendingu á RÚV.
Guðni Th. Jóhannesson forseti Íslands ávarpaði gesti, en þétt er setið í Háskólabíói. Tók Guðni fram að í ár fögnum við 100 ára fullveldi. Hér á eftir fer hluti af ræðu Guðna, sem uppskar mikið lófaklapp í lokin.
Áfram mæta okkur alltaf nýjar áskoranir, við erum að missa ungt fólk vegna fíknar, vegna misnotkunar á lyfjum. Við erum að missa ungt fólk sem við þurfum ekki að missa.
Okkur hefur tekist að minnka reykingar og drykkju meðal ungmenna, við getum þetta alveg.
Ég styð það að við leitum saman að lausnum.
Við verðum að hjálpa þeim sem eru hjálparþurfi, við verðum að fræða, ekki hræða.
Við þurfum að geta sagt við ungmenni í þessu landi að það er svo skelfilega stutt á milli þess að fikta og missa alveg fótanna.
Það er stutt á milli þess að skemmta sér og vera til í allt og að vera fíkill og missa allt.
Svo þarf að ráðast að rót vandans, hvað veldur því að ungt fólk fer af sporinu.
Gefum við fólki ekki færi á að sýna hvað í því býr, við þurfum aga en líka umburðarlyndi og víðsýni.
Þá getum við sannað klisjuna um að enginn er góður í öllu en allir eru góðir í einhverju.
Ungt fólk með sjálfstraust fellur síður í klóm fíknar.
Guðni Th. vísaði til bókar Auðar Övu, Ör, og samsamaði sig að mörgu leyti við sögupersónuna Jónas, sem er fráskilinn og valdalaus. „Ekki ég,“ sagði Guðni og vakti hlátur gesta.
Guðni endaði ræðu sína á orðunum „enda eigum við bara eitt líf.“
