Orðið á götunni er að starfsfólk Reykjavíkurborgar sem kom nálægt verkefninu á Nauthólsvegi 100, iðulega kennt við braggann eða stráin, leggi hart að sér að sleppa við að svara fyrir einstaka atriði í þessu furðulega máli. Fram til þessa hefur verið alveg í lagi að humma svona framúrkeyrslu af sér og láta kjörna fulltrúa lofa lærdómi og betrun ef svona mál ratar í frétt.

Staðreyndin er sú að milljón hingað og þangað úr borgarsjóði er varla upp í nös á ketti. Það er þegar margt smátt safnast saman og hundruð milljóna eru farnar í eitt einstakt verkefni að fólk verður einfaldlega hneykslað. Sérstaklega þegar það er sett í samhengi við kosningaloforð um gott framboð á félagslegu húsnæði og að brúa bil milli fæðingarorlofs og skóla.

Orð Hrólfs Jónssonar, stjórnanda hjá Reykjavíkurborg til áratuga, í Morgunútvarpinu hafa vakið mikla athygli. Hann segir að kjörnir fulltrúar hafi ekkert vitað um kostnaðinn fyrr en í ágúst síðastliðnum. Nú hafa margir, sérstaklega úr hópi Sjálfstæðismanna, lengi varað við því að embættismenn taki völdin af kjörnum fulltrúum. Verður það að teljast líklegt að slíkur sé veruleikinn þegar við vitum að fulltrúar borgarinnar funduðu í hverri viku þar sem útreikningar hverju sinni lágu fyrir.

Orðið á götunni er að svona framúrkeyrslur gangi ekki lengur. Enginn vill sjá aðra kostnaðaráætlun sem stenst ekki. Það eru allir búnir að fá nóg.