Halla Hrund Logadóttir, þingmaður Framsóknar, finnur sig á miðjunni í stjórnmálum og segist hafa valið Framsókn ekki síst vegna þess að hún tengi flokkinn við sjálfstæðissögu Íslands. Flokkurinn hafi verið stofnaður á svipuðum tíma og hér spruttu upp ungmennafélög og kvenfélög sem höfðu að markmiði að efla Ísland og vinna fyrir eitthvað meira en bara sig sjálf. Halla Hrund er gestur Ólafs Arnarsonar í hlaðvarpi Eyjunnar.
Halla Hrund Logadóttir - 1
Þetta hefur verið viðburðaríkt ár frá 2024.
„Algjörlega engin lognmolla. Já, ótrúlega margt sem hefur gerst á stuttum tíma. En eftir forsetakosningarnar fer ég að vinna aftur sem orkumálastjóri. Og síðan gerist það sem að gerðist, að stjórnarsamstarfið slitnaði og það fer svona allt á flug. Og þá kemur þessi möguleiki varðandi að fara í pólitík. Og þegar þú hefur tækifæri til að vinna að framkvæmd þeirra mála sem þú hefur talað fyrir, ég var auðvitað frekar afdráttarlaus í svona áherslumálum í forsetakosningunum, og þá fannst mér vera svona mín skylda að nýta þennan vettvang sem þingið er til þess að koma málum í framkvæmd. Þannig að ég hef verið að svona ýta þeim boltum áfram, ef svo má segja, á síðustu misserum. Þetta er nú komið ja, hvað, eitt og hálft ár.“
Já, þetta er að nálgast eitt og hálft ár frá kosningum.
„En þetta var mjög viðburðaríkur tími. Auðvitað ótrúlega mikið að fara í tvö framboð á svona stuttum tíma. En eitthvað sem ég fann að mig langaði til að gera og finn í dag að það er gaman að hafa áhrif og takast á við málefnin sem maður vill sjá breytingar á.“
Nú varst þú orðuð við fleiri en einn flokk fyrir kosningar og það var dálítil eftirvænting, hvað yrði ofan á? Þú varst orðuð við Samfylkinguna. Mér finnst ég hafa heyrt þig orðaða við Viðreisn líka. Og Framsókn. Hvað varð til þess að þú valdir Framsókn?
„Já, þetta voru ólíkir möguleikar en ég finn mig á miðjunni í stjórnmálunum vegna þess að ég vil geta unnið í báðar áttir. Ég er kannski meiri sáttasemjari heldur en pólitíkus. Og mér fannst svona þessi samvinnuhugsjón sem einkennir Framsókn, og kannski tengi ég langbest við Framsókn í samhengi við söguna þegar flokkurinn er að verða til og við erum að sjá allar þessar fjöldahreyfingar spretta upp. Þetta er saga sem er samofin sjálfstæðissögu Íslands og bara því að við erum að byggja upp samfélagið. Það er þessi saga um að ungmennafélögin urðu til, kvenfélögin urðu til og öll þessi félög, þau höfðu það að markmiði að vera að vinna fyrir eitthvað stærra en þau sjálf. Vera að vinna að því að bara efla íslenskt samfélag og það, ætli það sé ekki lykillinn í minni pólitík. Dálítið ofar einhverjum ákveðnum hagsmunum hverju sinni og bara með það að leiðarljósi að við séum að reyna að ná árangri fyrir eitthvað sem skiptir máli fyrir landið til lengri tíma.“
Nú er engum blöðum um það að fletta að Framsókn kom illa út úr þingkosningunum.
„Reyndar flest atkvæði í Suðurkjördæmi.“
Já, já, þar sem þú varst oddviti. En það fengu náttúrlega allir ríkisstjórnarflokkarnir í gömlu ríkisstjórninni, þeir fengu bara ráðningu hjá kjósendum. Vinstri græn hurfu, þau bara hurfu eins og þau lögðu sig, fóru undir 2,5%. Framsókn hefur aldrei fengið verri kosningu, nú Sjálfstæðisflokkurinn ekki heldur. Það hafa orðið miklar breytingar. Formenn allra þessara flokka sem voru í kosningunum, þeir eru horfnir úr formannsstól. Sigurður Ingi, sem var formaður þinn, hann er áfram á þingi. En það er kominn nýr formaður. Hvernig hefur þetta verið? Hefur ekki verið, dálítið svona þungt andrúmsloft í Framsóknarflokknum frá kosningum?
„Það er auðvitað engum sem finnst gaman að fá slæmar niðurstöður í sjálfu sér. En flokkurinn er síðan þá búinn að ganga í gegnum, eins og þú lýsir, það er búið að vera formannskjör, það er búið að kjósa nýja forystu. Og það er verkefni fram undan og sú forysta er að taka sín fyrstu skref. Flestir þekkja formanninn, Lilju. Stefán Vagn er kannski minna þekktur. Ég segi stundum að hann sé svona okkar Víðir af því að hann er með þennan lögreglubakgrunn, bakgrunn í fjármálum og annað. Og svo er nú líf í sauðfjárrækt. Það er ungur bóndi, Lilja Rannveig, sem var þingmaður. Ótrúlega öflug ung kona sem kemur þar inn í ritarahlutverk. Þannig að þessir aðilar eru að stíga dansinn núna, eru að taka sín fyrstu spor á dansgólfinu. Og það þarf að gefa því rými. Það er verk að vinna. Ég held að það sé engum blöðum um það að fletta.
„En varðandi erindi núna á tímum þar sem öfgar ráða, það eru öll þessi læti á kannski sitthvorum vængnum birtast í tengslum við ólík mál í dag, þá held ég að miðjan eigi mikið inni og ég vona að hún stækki, því við þurfum dálítið svona jafnvægi og skynsemishyggju í stjórnmálum í dag.“
Það má nú alveg færa rök fyrir því að miðjan á Íslandi sé nokkuð stór. Vinstrið hefur farið illa út úr þessu. Ef ég horfi á til dæmis bara munstrið á Alþingi, þá myndi ég persónulega flokka Framsókn, Viðreisn og Samfylkinguna sem miðjuflokka, kannski ekki nákvæmlega sama stað á miðjunni, allir. Framsókn er í dálítilli sérstöðu í stjórnarandstöðunni vegna þess að hinir tveir stjórnarandstöðuflokkarnir eru mjög hægrisinnaðir.
„Já, þetta er alveg rétt sem þú segir varðandi að það færðu sig fleiri inn á miðjuna, ef svo má segja. Ég myndi staðsetja Viðreisn aðeins hægra megin við Framsókn, en klárlega hina flokkana enn meira til hægri. En það var meiri samkeppni á miðjunni, ef svo má segja, og kannski þörf á því að taka pláss með þau málefni sem flokkurinn hefur staðið fyrir í gegnum tíðina, sem er tengt félagshyggju og síðan líka þessari þróun á landinu öllu, sem að ég talaði líka fyrir að við þurfum að vera að vinna fyrir landið í heild. Þannig að ég held að sé jákvætt að það sé kannski meiri ásókn í miðjuna en það eru líka meiri öfgar í stjórnmálunum eins og þau birtast mér í dag.“
