„Flensan kom alltaf aftur og aftur og aftur,“ segir Sigurjón Sighvatsson kvikmyndaframleiðandi með meiru en hann keyrði sig í þrot vegna vinnuálags árið 1990. Hann segist verða mikið var við kulnun í starfsumhverfi sínu og það fari síst af öllu minnkandi.

Í samtali við Fréttatímann segir Sigurjón að að hann verið undir gífurlega streituvaldandi álagi í upphafi tíunda áratugarins. Hann flaug sífellt á milli tímabelta í tengslum við framleiðslu á vinsælum sjónvarpsseríum. „Á sama tíma var ég að setja upp skrifstofur í London og New York og ég veiktist fyrst alvarlega þegar ég var nýkominn úr flugi frá London, fékk það sem ég hélt að væri venjuleg flensa en stóð svo ekki upp í marga mánuði,“ segir hann en hann hafði á þessum tíma enga hugmynd um hvað væri að hrjá hann og læknar sýndu honum lítinn skilning.

„Ég var alltaf máttlaus og stöðugt þreyttur, mér leið alltaf eins og ég væri með smá hita,“ segir Sigurjón jafnframt en hann var að lokum greindur með síþreytu. Líkaminn hafði gefið sig. Hann segist verða mikið var við kulnun í því umhverfi sem hann starfar. Þannig sé einn af yfirmönnum hans í Danmörku nú nánast orðinn óvinnufær fd streitu og hættur að sofa. „Mín tilfinning er sú að þetta sé að aukast.“