„Opnir kælar eru, í stuttu máli sagt, ömurlegir og þjóna engum tilgangi. Þeir eru óskilvirkir, óumhverfisvænir og eiginlega bara óþolandi. Þeir þjóna ekki einu sinni þeirra helsta tilgangi, að kæla. Ég man ekki til þess að hafa nokkurn tímann gengið inn í verslun eða á veitingastað og fagnað því að geta keypt þar drykki úr opnum kæli.“

Á þessum orðum hefst skoðanagrein Samúels Karls Ólasonar, blaðamanns, gegn óværunni sem birtist fyrr í dag á Vísi.

„Þessir kælar, ef svo má kalla, eru ætlaðir til að auðvelda kaupendum aðgengi að vöru. Eru þau þægindi og tímasparnaður sem felst í því að sleppa við að opna dyr þess virði að maður fái aldrei neitt kalt að drekka? Ég segi nei!“ skrifar Samúel og ljóst er að margir sem hafa sturtað í sig volgum gosdrykkjum í flýti eru sammála.

Samúel bendir á að tímasparnaður sem felst í opnum kælum sé lítill sem enginn.

„Maður teygir sig inn í kælinn og reynir að taka aftast úr honum, því þar finnur maður oftar en ekki kaldasta drykkinn, ef svo má segja því yfirleitt er aldrei neitt kalt í þessum kælum. Minna volgt, er rétta lýsingin. “

Að mati blaðamannsins er um að ræða baráttumál sem ekki hefur farið hátt en tími sé til kominn að opna umræðuna. Flestir neytendur reyni að næla sér í öftustu og köldustu drykkina. Að mati Samúels er fjöldinn sem þráir lokaða kæla líklega tugþúsundir.

Enn syrtir svo í álinn þegar samanburður er gerður á orkunotkun.

„Ég veit fyrir víst að ég er ekki einn þessarar skoðunar, því í hvert einasta sinn sem maður neyðist til að fá sér eitthvað úr opnum kæli, er auðséð að flestir aðrir reyna að næla í öftustu drykkina,“ skrifar Samúel.