Már Guðmundsson, fráfarandi seðlabankastjóri, virðist bjartsýnn á vaxtalækkanir Seðlabankans samkvæmt grein hans í Morgunblaðinu í dag. Ekki verður tilkynnt um vaxtaákvörðun Seðlabankans fyrr en 22. maí, en ljóst er á orðum Más, að bankinn muni að öllum líkindum verða við kröfu lífskjarasamninganna, um vaxtalækkanir:

„Áföll og minni spenna í þjóðarbú­skapn­um skapa að öðru óbreyttu til­efni til lægri raun­vaxta Seðlabank­ans og lækk­un verðbólgu­vænt­inga í fram­haldi af kjara­samn­ing­um auka svig­rúm til að sú lækk­un eigi sér stað með lækk­un nafn­vaxta. Aðilar kjara­samn­ing­anna hafa vænt­ing­ar um að þeir skapi for­send­ur fyr­ir lækk­un vaxta. Eins og ég sagði í viðtöl­um fyrr í þess­um mánuði eru tölu­verðar lík­ur á að þess­ar vænt­ing­ar muni ganga eft­ir á næst­unni.“

Már segir lítinn vafa um að verðbólguvæntingar til lengri tíma hafi lækkað og séu komnar mun nær markmiði bankans:

„Þannig var tíu ára verðbólgu­álag um 3,8% í byrj­un mars en það lækkaði í um 3% dag­ana á eft­ir að kjara­samn­ing­ar náðust og hafa í stór­um drátt­um hald­ist þar síðan. Það hef­ur hjálpað til í þessu sam­bandi að gengi krón­unn­ar hef­ur ekki gefið eft­ir í fram­haldi af los­un af­l­andskróna og falli Wow í mars. Þar eiga inn­grip Seðlabank­ans lít­inn hlut að máli. Meira máli skipt­ir að af­l­andskrón­ur hafa farið hægt út og lækk­un sér­stakr­ar bindiskyldu á fjár­magnsinn­streymi í núll hef­ur unnið á móti. Þá hækkaði gengið í fram­haldi af kjara­samn­ing­um og er nú svipað og þegar af­l­andskrón­ur voru losaðar.“

Már sendir verkalýðsforkólfum þó eilitla pillu í lokin, varðandi þá forsendu lífskjarasamninga að vextir lækki, en Már vill greinilega eiga síðasta orðið hvað það varðar:

„Ákvæði í kjara­samn­ing­um um að þeir geti losnað ef vext­ir eru yfir ákveðnum mörk­um haustið 2020 eiga ekki og munu ekki breyta því þótt þau geti eitt­hvað flækt fram­kvæmd pen­inga­stefn­unn­ar í framtíðinni. Það bíður betri tíma að ræða það frek­ar.“