Það er margt sem bendir til þess að almenningur sé að brjótast undan elítunni og að áhrif umræðu stjóranna sé að minnka, segir Óli Björn Kárason, þingmaður Sjálfstæðislfokksins, í grein sinni í Morgunblaðinu í dag.

Þar talar hann um Icesave kosningarnar, þarsem þjóðin hafi kosið gegn því sem helstu sérfræðingar, álitsgjafar og umræðustjórar hefðu boðað.

Þá nefnir hann Brexit, úrsögn Bretlands úr Evrópusambandinu. Þar hafi sama sagan verið uppi á teningnum og svo kosningarnar í Bandaríkjunum.

Hann segir að elítan reyni að gera niðurstöðurnar tortryggilegar með því að segja að í þessum kosningum hafi fólk með háskólapróf kosið í samræmi við umræðustjóra en hinir fáfróðu og ómenntuðu hafi kosið gegn henni. En Óli Björn vill frekar meina að almenningur leiti ekki lengur leiðsagnar heldur tekur sjálfstæða ákvörðun.

Æ stærri hópur kjósenda í Evrópu og Bandaríkjunum telur að stjórnmálastéttin, embættismannakerfið og fjölmiðlar, hafi rofið tengslin við alþýðuna – skilji ekki lengur hvað það er sem brennur á óbreyttum borgurum, hvað skipti máli og hvað ekki. Um leið hefur skapast hættulegur farvegur fyrir öfga, hörku, umrót og upplausn.

Óli Björn heldur því fram að menn verði að passa sig að hér skapist ekki farvegur fyrir öfga, hörku, umrót og upplausn.

Margir umræðustjórarnir eru dugmiklir við að kenna sig við umburðarlyndi, víðsýni og frjálslyndi. Þeir eiga hins vegar erfitt með að bera virðingu fyrir andstæðum skoðunum – þversögnin blasir við öllum en fáir ræða hana. Þetta á ekki síst við þegar kemur að málefnum útlendinga og hælisleitenda.

Þá heldur hann því fram að „við hægrimenn“ hafi afhent vinstrimönnum dagskrárvaldið – annaðhvort vegna leti eða skorts á pólitísku sjálfsöryggi.

Í lokin telur hann upp mál sem honum finnst áhugavert að dagskrárstjórarnir hafi ekki tekið til umfjöllunar.

Hvergi í greininni nefnir hann samt nokkurn „umræðustjóra“ á nafn. En segir þá þröngan hóp embættismanna, sérfræðinga og vel menntaðra háskólamanna.

Börkur Gunnarsson gerði útdráttinn.