
Hér á eftir teljum við upp fjögur nískustu stjörnumerkin og af hverju þau halda svo fast í peningana.
Steingeitin – Engin slær steingeitinni við þegar kemur að því að halda fast í peninga og forðast sóun. Steingeitin lítur á hverja krónu sem fjárfestingu. Áður en steingeitin kaupir eitthvað reiknar hún út í huganum, ber saman verð og leggur mat á verð og gæði. Það er alvarlegt mál í huga steingeitarinnar að nota peninga og tilboð eru í hennar huga aðeins gild ef það borgar sig virkilega að kaupa á því verði.
Jómfrúin – Jómfrúin er ekki nísk vegna græðgi, heldur af praktískum ástæðum. Hún hatar sóun, hvort sem það er sóun á tíma, orku eða peningum. Hún hugsar: „Af hverju að eyða peningum í þetta ef ég get leyst þetta á annan hátt?“
Áður en hún opnar veskið gerir hún fullkomna greiningu á gæðum, endingu og notkunarmöguleikum. Ef hún er ekki 100% viss um að þetta sé peninganna virði, þá kaupir hún það ekki.
Nautið – Nautið elskar þægindi en notar bara peninga þegar því finnst það vera góð fjárfesting. Nautið elskar góða hluti en þeir þurfa að vera fallegir og endingargóðir. Það sparar frekar fyrir gæðahlut en að kaupa eitthvað sem endist í skamman tíma. Þegar nautið tekur loksins ákvörðun um að eyða peningum, þá er það fjárfesting fyrir lífstíð.
Krabbinn – Krabbinn er manngerðin sem segir „það er ekki tímabært að eyða peningum“ þrátt fyrir að það sé það. Krabbinn tengir peninga við tilfinningalegt öryggi og vill frekar geyma þá til framtíðar eða þar til hann stendur frammi fyrir „óvæntum útgjöldum“ sem koma kannski aldrei.
Krabbinn elskar að sjá um aðra en er hræddur um að standa uppi án nokkurs. Þess vegna hugsar hann sig vel um áður en hann opnar veskið.