Rebecca skrifaði grein um reynslu sína í New York Times á dögunum og segir hún reynslu sína sýna svart á hvítu afleiðingar þess þegar bólusetningarhlutfall lækkar.
Dóttir hennar, Renae, lést 25. september 2023, aðeins níu dögum fyrir ellefu ára afmæli sitt, eftir hraða og óafturkræfa versnun taugasjúkdóms sem rekja mátti til mislingasýkingar í frumbernsku.
Renae greindist með mislinga aðeins fimm mánaða gömul árið 2013, þegar umfangsmikill faraldur gekk yfir ensku borgina Manchester og nágrenni hennar. Yfir þúsund tilfelli voru þá skráð eða grunuð.
Vegna aldurs var hún ekki komin með bólusetningu, en fyrstir skammtur MMR-bóluefnis er yfirleitt gefinn við eins árs aldur.
Samkvæmt Archer var ástand dóttur hennar um tíma alvarlegt og átti hún meðal annars við öndunarerfiðleika að stríða, en hún jafnaði sig á nokkrum dögum og virtist ná fullum bata.
Það sem fjölskyldan vissi ekki var að mislingaveiran getur legið í dvala í líkamanum og valdið alvarlegum skaða síðar meir.
Vorið og sumarið 2023, þegar Renae var tíu ára, fóru að koma fram fyrstu merki um að eitthvað væri ekki í lagi. Hún missti jafnvægi, skriftin hennar hennar versnaði og hegðun hennar breyttist.
Í júní sama ár fékk hún krampakast þegar hún var í skólanum og var í kjölfarið vísað í frekari rannsóknir. Á næstu vikum jukust köstin og einkenni versnuðu hratt. Hún fór að sjá hluti sem ekki voru til staðar, hreyfa sig hægar og sýna merki um alvarlega taugahrörnun.
Segulómun sýndi bólgu í heila sem jókst þrátt fyrir meðferð. Læknar gripu til umfangsmikilla aðgerða, þar á meðal mænuvökvarannsókna og blóðhreinsunar, en án árangurs.
Greiningin kom að lokum úr sérhæfðum rannsóknum í London, en um var að ræða svokallaða innlyksuheilabólgu (SSPE), sem er afar sjaldgæfur en banvænn fylgikvilli mislinga sem getur komið fram mörgum árum eftir sýkingu. Sjúkdómurinn veldur stigvaxandi heilaskemmdum og engin lækning er til.
Ástand Renae versnaði hratt. Hún hætti að tala og borða, var sett í öndunarvél og flutt á gjörgæslu. Fjölskyldan ákvað að lokum að stöðva meðferð og leyfa henni að deyja með reisn, eins og Archer lýsir í grein sinni.
Archer bendir á að faraldurinn árið 2013 hafi átt sér rætur í lækkuðu bólusetningarhlutfalli, meðal annars vegna rangra upplýsinga sem rekja má til rannsóknar frá 1998 eftir Andrew Wakefield. Rannsóknin tengdi MMR-bóluefnið við einhverfu en var síðar afsönnuð og afturkölluð, auk þess sem Wakefield var sviptur lækningaleyfi.
Þrátt fyrir það hefur traust á bólusetningum víða beðið hnekki.
Bent er á það að í janúar á þessu ári hafi Bretland misst stöðu sína sem land þar sem mislingum hefur verið útrýmt. Bólusetningarhlutfall MMR-bóluefnisins er nú um 84 prósent, langt undir 95 prósenta viðmiði World Health Organization fyrir hjarðónæmi.
Í Bandaríkjunum hefur þróunin einnig valdið áhyggjum, þar sem tilfelli mislinga hafa aukist og bólusetningarhlutfall er misjafnt eftir ríkjum.
Archer segir að saga dóttur hennar sýni að afleiðingar ákvarðana um bólusetningar nái langt út fyrir einstök heimili. Mislingar eru meðal smitnæmustu sjúkdóma sem þekkjast og geta borist auðveldlega milli manna. Börn sem eru of ung til að fá bólusetningu treysta á hjarðónæmi til verndar.
Hún bendir á að dóttir hennar hafi verið aðeins sjö mánuðum frá því að geta fengið bólusetningu þegar hún smitaðist. „Að hafna bólusetningum setur ekki aðeins eigið barn í hættu, heldur líka önnur börn,“ segir hún í grein sinni.
