Þetta segir þessi þrítuga ofurfyrirsæta í bókinn „My Body“ þar sem hún skýrir frá ýmsum persónulegum sögum í smáatriðum. The Sun skýrir frá þessu. Emily segir meðal annars að hún hafi verið „of kynþokkafull“ síðan hún var 13 ára. Hún rifjar upp að eitt sinn hafi hún verið send heim af skólasamkomu því klæðnaður hennar hafi verið of „ögrandi“. Í kjölfarið hafi móðir hennar hvatt hana til að halda áfram að klæða sig í kynþokkafullan fatnað sem sýndi líkamsvöxt hennar.
Hún segir að almennt séð hafi foreldrar hennar einblínt alltof mikið á útlit hennar þegar hún var barn. „Ég hef aldrei beðið neitt sérstaklega mikið til guðs en ég man að þegar ég var lítil bað ég um að verða falleg. Fegurð var í mínum huga leið til að ég gæti verið sérstök. Þegar ég var sérstök fann ég mest fyrir ást foreldra minna. Það var eins og það væri mikilvægt fyrir þau bæði, sérstaklega móður mína, að dóttir þeirra væri talin falleg,“ segir hún.
Emily var aðeins 12 ára þegar hún fékk fyrsta starfið sem fyrirsæta. Það var í tengslum við það sem hún tók í fyrsta sinn eftir að karlmenn hefðu áhuga á henni. „Ég var barn. En á einn eða annan hátt var ég strax orðin sérfræðingur í að draga að mér athygli karlmanna – það skipti engu þótt ég skildi ekki hvað ég ætti að gera með þessa athygli,“ skrifar hún.
Hún segir frá einu tilfelli þar sem hún var í áheyrnarprufu þar sem umboðsmaður sagði, á meðan hann var að skoða myndirnar af henni: „Þetta útlit . . . það er svona sem við vitum að þessari stúlku verður riðið.“ Hún segir að hún hafi farið hjá sér við þessi ummæli en kona, umboðsmaður, hafi sagt henni að það væri „gott“ að fá svona athugasemd.
Aðeins tveimur árum síðar var Emily, þá 15 ára, nauðgað af skólafélaga sínum sem var ári eldri. „Ég skil ekki af hverju 15 ára ég öskraði ekki eins hátt og ég gat. Af hverju stundi ég? Hver kenndi mér að ég ætti ekki að öskra. Ég hataði sjálfa mig,“ skrifar hún.
