Ragnhildur er sálfræðingur með áherslu á heilsusálfræði og lærður einkaþjálfari. Pistlar hennar um heilsu á mannamáli hafa slegið í gegn um árabil.
„Þessi mynd frá 10. apríl 2011 poppaði upp í minningum á Fésbókinni hjá Naglanum. Sem er ekki í frásögur færandi nema að þessi máltíð er nostur við timburmenn eftir síðasta skipti sem áfengi rann niður vélindað. Kvöldið áður var hörkudjamm fram á rauðan morgun sem á þeim tíma gerðist alltaf sjaldnar og sjaldnar. Þarna tók Naglinn ákvörðun um að hætta alfarið að drekka. Ekki af því drykkja væri vandamál. Ekki af því kvöldið áður gerðist einhver skandall. Heldur einfaldlega af því Naglanum líkaði ekki líkamlega og andlega vanlíðanin sem fylgdi áfengisdrykkju,“ segir Ragnhildur og nefnir nokkur dæmi:
„Að vera eins og vikugömul borðtuska í ræktinni og lufsast fyrstu daga vikunnar.
Að vera vansvefta og þyrstari en kaktus í eyðimörk.
Að ná ekki þeim árangri í æfingum sem sóst var eftir.
Að vakna með móral og kvíða yfir mögulega einhverju og stundum bara engu.
Að vera lítil í sér og burðast með skömm og lítið sjálfstraust.
Að segja eitthvað við einhvern sem olli eftirsjá.
Að ryðja í sig mörg hundruð auka hitaeiningum úr næringarlitlum matvælum í þynnkukasti.
Að vera í heilaþoku í nokkra daga á eftir.“
Að lokum komst Ragnhildur að niðurstöðu. „[Ég] mat það að örfáir klukkutímar af skemmtun væru of dýru verði keyptir. Nokkur rauðvínsglös í matarboði drógu líka dilk á eftir sér í mun minna mæli….. en dilk engu að síður,“ segir hún.
Ragnhildur segir að velja líf án áfengis hafi verið ein besta ákvörðun sem hún hefur tekið.
„Því í ljós kom að þessi félagssjúki stuðpinni og urlandi partýljón þarf ekki áfengi til að vera í dúndrandi gír á mannamótum. Og gerir allt sem hinir gera. Spjallar við alla. Syngur hástöfum. Dansar eins og enginn sé að horfa. Fer á trúnó. Bara með sódavatn og sítrónu í glasinu.“
