Orðið á götunni er að seinheppni stjórnarandstöðunnar ríði ekki við einteyming. Undanfarið hafa stjórnarandstæðingar á Alþingi linnulaust haldið því fram að ríkisstjórnin sé búin að missa tökin á efnahagsmálunum og allt stefni hér í kaldakol með verðbólgu og atvinnuleysi. Í stuttu máli hefur stjórnarandstaðan allt á hornum sér.
Álit óháðra erlendra fagaðila á stöðu ríkisfjármálanna og efnahagsstefnu ríkisstjórnarinnar er hins vegar allt annað en hinnar uppstökku stjórnarandstöðu. Fyrir helgi hækkaði alþjóðlega matsfyrirtækið, Fitch Ratings lánshæfiseinkunn Íslands úr A í A+ með stöðugar horfur.
Hækkun lánshæfismatsins er m.a. byggð á því að ötullega hefur verið unnið að lækkun skuldahlutfalls íslenska ríkisins, en skuldahlutfallið lækkaði úr 60,4% árið 2024 í 50.4% á síðasta ári og Fitch gerir ráð fyrir frekari lækkun á þessu ári og því næsta.
Þessi mikla skuldalækkun stafar ekki síst af því að í fyrra, á fyrsta ári nýrrar ríkisstjórnar, tókst að gera farsælt uppgjör á skuldbindingum ÍL-sjóðs og eftirstandandi eignarhlutur ríkisins í Íslandsbanka seldur.
Sérstaklega er tilgreint hjá Fitch að varkár ríkisfjármálastefna studd af þjóðhagslegu stöðugleikareglunni styðji við minnkandi hallarekstur ríkisins og víðtæk samstaða sé um að ná fram hallalausum ríkisrekstri á næsta ári.
Fleira mætti telja upp og umsögn Fitch um stöðu ríkisfjármála og stefnu ríkisstjórnarinnar í efnahagsmálum er í alla staði mjög lofsamleg. Þá er fjármálakerfið metið mjög traust og öflugt, einkageirinn stöndugur og réttarríkið stendur traustum fótum sem og lýðræðið í landinu sem nýtur þeirrar órofahefðar að stjórnarskipti fara ávallt friðsamlega fram, nokkuð sem ekki allar vestrænar þjóðir sem kenna sig við lýðræði geta státað af.
Orðið á götunni er að meira sé að marka niðurstöðu óháðra erlendra fagaðila, sem sérhæfa sig í því að rýna í ríkisrekstur hvarvetna í heiminum, en móðursýkisleg upphlaup taugatrekktra stjórnarandstæðinga á Alþingi Íslendinga, stjórnarandstæðinga sem margir hverjir eru enn í djúpum ráðherrafráhvörfum eftir að þjóðin kvað upp dóm sinn og rak þá úr valdastólum í lýðræðislegum kosningum fyrir rúmum 14 mánuðum.
Stjórnarandstaðan reynir að telja sjálfri sér og öðrum trú um að efnahagskreppa ríki og nauðsynlegt sé að ríkisstjórnin grípi inn í með handstýringu til að lækka verðbólgu tímabundið. Talað er um að lækka matarskattinn og draga til baka breytingu á gjaldtöku af bifreiðum og akstri, svo eitthvað sé nefnt.
Orðið á götunni er hins vegar að það sé einmitt vegna þess að ríkisstjórn Kristrúnar Frostadóttur hefur hafnað gamaldags smáskammtalækningum á borð við slík inngrip og heldur sig við planið að Fitch Ratings hækkar nú lánshæfismat íslenska ríkisins. Það er stefnufestan og aðgát í ríkisrekstrinum sem mestu ræður um það. Hér ríkir ekki lausung og taugahnoðsviðbrögð við stjórn ríkisfjármálanna eins og stjórnarandstaðan kallar eftir.
Þetta skiptir máli. Íslenska ríkið mun strax njóta góðs af hækkun lánshæfismatsins í lægri vöxtum á skuldir ríkissjóðs, en einn stærsti útgjaldaliður ríkisins á undanförnum árum hefur einmitt verið vaxtakostnaður ríkisins.
Orðið á götunni er stjórnarandstaðan geri sjálfri sér lítið gagn þessa dagana með málflutningi sem óháðir erlendir fagaðilar hafa dæmt sem marklausan þvætting. Planið er nefnilega að virka.
