Þingmaður Samfylkingarinnar veltir fyrir sér í aðsendri grein hér á Eyjunni hvort viðhorf gagnvart opinberum starfsmönnum, sem birtist í grein Áslaugar Örnu Sigurbjörnsdóttur, iðnaðar- og nýsköpunarráðherra, kunni að vera skýringin á því að fylgi Sjálfstæðisflokksins skrapar botninn nú um mundir.

Í grein sinni birtir Áslaug Arna tilvitnun í Ronald Reagan, fyrrverandi Bandaríkjaforseta, um hið opinbera: „The nine most terrifying words in the English language are: I’m from the Government, and I’m here to help.“

Jóhann Páll Jóhannsson, þingmaður Samfylkingarinnar, bendir á að hjá hinu opinbera starfi 56 þúsund manns, þar af 70 prósent konur. Meirihluti þessa fólks sinni fjölbreyttum störfum í heilbrigðis- og menntakerfinu, störfum sem löngum hafi verið vanmetin kvennastörf.

Hann segir það ómerkilegt hjá ráðherranum að etja fólki saman eftir því hvort það starfi hjá hinu opinbera eða í einkageiranum og lýsir þeirri skoðun sinni að mikill meirihluti þjóðarinnar hafi allt aðra sýn en ráðherrann á gildi opinberra starfa og opinberrar þjónustu.

Jóhann Páll spyr hvort það myndi bæta líf okkar ef ríkið hætti afskiptum af málefnum háskóla, iðnaðar og nýsköpunar.

„„Flækir“ það líf okkar þegar hið opinbera tryggir framfærslu fólks vegna atvinnuleysis eða skertrar starfsgetu?

Eru ríki og sveitarfélög að flækja líf fólks með rekstri menntastofnana, þegar lagðir eru vegir og byggðar brýr, þegar heimilum er tryggður aðgangur að heitu vatni og rafmagn er flutt milli landshluta?

Að sjálfsögðu ekki.“

Hann heldur áfram og nefnir til sögunnar Samkeppniseftirlit sem brýtur upp fákeppni og Fjármálaeftirlitið sem hefur eftirlit með starfsemi fjármálafyrirtækja.

Lögreglan gæti öryggis og almannareglu; verndi borgarana þegar hætta steðjar að.

Þá nefnir hann stuðningsgreiðslur til barnafjölskyldna, skuldsettra heimila og leigjenda og fullyrðir að það bæti líf okkar en flæki ekki.

Jóhann Páll telur að fólkið í landinu finni þetta og viti – „og klóri sér jafnvel í kollinum yfir þeirri vegferð sem Sjálfstæðisflokkurinn er á.“