Ólína Þorvarðardóttir, fær 20 milljónir króna í bótagreiðslu samkvæmt samkomulagi við ríkið, þar sem á henni var brotið þegar hún var ekki skipuð í starf þjóðgarðsvarðar. Hún sagði aldur sinn og kyn hafa orðið til þess að gengið hafi verið framhjá sér, þar sem hún hefði meiri menntun og reynslu en sá sem ráðinn var.
Þingvallanefnd skipaði Einar Sæmundsen í starfið, en Ari Trausti Guðmundsson, þingmaður VG er formaður nefndarinnar sem skipuð er fjórum stjórnarþingmönnum og þremur stjórnarandstöðuþingmönnum. Kærunefnd jafnréttismála komst síðan að þeirri niðurstöðu í apríl að brotið hefði verið á Ólínu.
Ólína vill ekki útiloka að ráðningin hafi verið pólitísk og hefur mbl.is eftir henni að hún vilji að Ari Trausti segi af sér þingmennsku vegna málsins:
„Þetta er auðvitað pólitískt kjörin nefnd. Auðvitað vakna spurningar um hvort formaðurinn hafi verið að framkvæma vilja einhvers annars eða fylgja tilmælum sem komu annars staðar frá, til dæmis innan úr ríkisstjórninni,“
segir Ólína og minnist á að Ari Trausti hafi ekki axlað ábyrgð né séð sóma sinn í að biðjast afsökunar.
Ólína segist ekki viss hvort hún sé ánægð með bótasamkomulagið og milljónirnar 20:
„Dómsmál hefði kannski getað orðið ríkinu dýrara, en dómsmál eru tímafrek og slítandi og ég taldi tímabært að leggja þetta mál aftur fyrir mig. Þessi gjörningur nefndarinnar gagnvart almennum borgara verður dýr, en það á heldur ekki að vera ódýrt þegar ríkið brýtur á einstaklingum.“
Einar Karl Hallvarðsson, ríkislögmaður, segir við Morgunblaðið að miðað hafi verið við 18 mánaða laun, en skipunartíminn væri fimm ár í starfi þjóðgarðsvarðar.
Ari Trausti hefur neitað að tjá sig um málið fyrr en eftir 22. janúar, þegar Þingvallanefnd tekur málið fyrir.
UPPFÆRT
Ólína tjáir sig um málið á Facebook í dag. Þar segir hún að ef Ari Trausti Guðmundsson hefði beðist afsökunar og axlað ábyrgð á fyrri stigum málsins, hefði hún ekki farið fram á bæturnar:
Kæru vinir. Í gær varð opinber niðurstaða sem náðst hefur varðandi bótagreiðslu til mín vegna ráðningar í starf þjóðgarðsvarðar á Þingvöllum fyrir rúmu ári. Um er að ræða eins og hálfs árs laun þjóðgarðsvarðar – eftir skatta er upphæðin sem fellur í minn hlut um 13 mkr. Hjá þessum fjárútlátum hefði mátt komast ef eðlilegar starfsaðferðir hefðu verið viðhafðar í ráðningarferlinu, sem var því miður ekki.
Ég átti þess kost að taka málið fyrir dóm en ákvað að láta staðar numið og taka sáttatilboði ríkislögmanns. Ríkið leggur alltaf ískalt mat á stöðu sína og ég þykist vita að ef ríkið hefði talið sig eiga góða von um að hrinda af sér málsókninni hefðu þessar bætur ekki staðið til boða.
Þingvallanefnd sem er brotlegi aðilinn í málinu mun þó ekki borga brúsann. Það gera skattgreiðendur. Í fréttum hefur komið fram að fjárgreiðslan verði ekki dregin af nefndinni, heldur muni hún koma beint úr ríkiskassanum.
Þessi reikningur hefði aldrei komið til hefðu þeir kjörnu fulltrúar sem skipa meirihluta Þingvallanefndar vandað verk sín betur og/eða gengist við ábyrgð sinni þegar ljóst varð að þeir höfðu brotið lög.
Það á ekki að vera ódýrt fyrir hið opinbera að brjóta á einstaklingi – en það á auðvitað ekki að gerast. Hjá öllu þessu hefði mátt komast … jafnvel bara ein afsökunarbeiðni hefði getað lækkað þennan reikning töluvert. Og hefði formaður nefndarinnar séð sóma sinn í að axla ábyrgð og segja af sér formennsku eftir að kærunefnd jafnréttismála úrskurðaði s.l. vor að brotið hefði verið á mér, þá hefði sú gjörð jafnvel afmáð þennan reikning með öllu. Hvorugt gerðist.
Hvað um það – nú legg ég þetta mál að baki og reyni að gleyma því. Síðustu mánuðir hafa tekið á og nú vona ég að málinu sé lokið.
Einari þjóðgarðsverði óska ég velfarnaðar í hans störfum.
