„Ég fæ ekki annað séð en að nefnd­in hafi með þess­ari nýju um­sögn al­farið hafnað sín­um eig­in vinnu­brögðum sem hún viðhafði í Lands­rétt­ar­mál­inu. Ég fagna því,“

segir Sigríður Á. Andersen, fyrrverandi dómsmálaráðherra Sjálfstæðisflokksins, sem í dag skrifar um skipan dómara við Hæstarétt, í Morgunblaðið, en ein slík staða var auglýst nýverið hvar átta sóttu um stöðuna. Hæfnisnefnd sagði þrjá vera hæfari en aðra umsækjendur og væru þeir þrír allir jafn hæfir:

„Um leið má ljóst vera að nefnd­in hef­ur líka hafnað fyrri niður­stöðu sinni um hæfni þess­ara til­teknu um­sækj­enda. Niðurstaða henn­ar nú um hæfni um­sækj­endanna er ekki í sam­ræmi við niður­stöðu henn­ar í Lands­rétt­ar­mál­inu. Það sann­ar bara það sem ég hef haldið fram. Mat á hæfni um­sækj­enda eru ekki raun­vís­indi held­ur að nokkru leyti hug­lægt mat sem marg­ir áþreif­an­leg­ir og óáþreif­an­leg­ir þætt­ir hafa áhrif á,“

segir Sigríður einnig.

Hún telur að með umsögn sinni hafni nefndin einnig niðurstöðu Hæstaréttar um hæfnismatið við skipuna í Landsrétt, en þá niðurstöðu hefur Sigríður ekki sætt sig við, en líkt og kunnugt er sagði Sigríður af sér embætti dómsmálaráðherra í kjölfar niðurstöðu Mannréttindadómstóls Evrópu í Landsréttarmálinu.

Virðist hún telja að ósamræmið í umsögninni, samanborið við umsagnirnar í Landsréttarmálinu, sýni fram á að vinnubrögðin í Landsréttarmálinu af hálfu hæfnisnefndarinnar þá, hafi ekki verið boðleg.

Mætti viðurkenna mistök sín

Sigríður segir einnig ánægjulegt að hæfnisnefndin hafi látið af því fúski sem hafi viðgengist um árabil:

„Lands­rétt­ar­málið leiddi í ljós brota­löm við skip­un dóm­ara sem hef­ur viðgeng­ist í ára­tugi. Ég lét það ekki átölu­laust. Það er ánægju­legt að hæfn­is­nefnd­in, sem vissu­lega gegn­ir mik­il­vægu hlut­verki í aðdrag­anda skip­un­ar, sé nú að láta af vinnu­brögðum sem m.a. umboðsmaður Alþings hef­ur um ára­bil gagn­rýnt og ég hafði fulla ástæðu til að reyna að bæta úr. Mér hefði fund­ist meiri brag­ur á því að nefnd­in kæmi hreinna fram og viður­kenndi mis­tök sín í Lands­rétt­ar­mál­inu og tæki þannig þátt í mál­efna­legri umræðu um fyr­ir­komu­lag við skip­an dóm­ara. Trú­lega er lít­il von til þess. Þess í stað virðast nefnd­ar­menn og þeir dóm­ar­ar sem kváðu upp dóma í des­em­ber 2017 byggða á ófor­svar­an­legri niður­stöðu nefnd­ar­inn­ar horfa í gaupn­ir sér á meðan reynt er að vega að ís­lenskri stjórn­skip­an og Hæsta­rétti á er­lendri grundu. Nýj­asta um­sögn nefnd­ar­inn­ar er þó skref í átt að betr­un. Íslensk stjórn­völd hljóta að koma því á fram­færi í mála­ferl­un­um í Strass­borg.“