„Ég hefði reyndar ekkert á móti því að öll gögn málsins yrðu gerð opinber. Það verður hins vegar ekki gert nema að fengnu samþykki Samherja og það yrði að stroka yfir upplýsingar sem koma fram um þriðju aðila. Eðli­leg þagn­ar­skylda ger­ir það hins veg­ar að verk­um að það er oft ekki hægt og er þá viðtekið svar að viðkom­andi geti ekki tjáð sig um ein­stök mál. Þetta á einnig við um Seðlabank­ann þegar kem­ur að mál­um ein­stakra aðila varðandi gjald­eyr­is­lög, hvort sem það er eft­ir­lit, und­anþágur eða rann­sókn­ir. Það virðist hins veg­ar að slík til­svör séu síður samþykkt þegar kem­ur að Seðlabank­an­um.“

Svo reit Már Guðmundsson, seðlabankastjóri, í bréfi sínu til forsætisráðherra í lok febrúar, um upplýsingarnar í Samherjamálinu. Bætti hann við að tilhneiging væri á því að túlka þögn bankans sem vísbendingu um að eitthvað þyldi ekki dagsljósið:

„Seðlabank­inn á því erfiðara með því að draga sig inn í skel og bíða þar til mál skýr­ast. Orðsporsáhætta og nei­kvæð smitáhrif á aðra starf­semi get­ur orðið meiri í til­felli Seðlabank­ans en sér­hæfðari eft­ir­lits­stofn­ana, lög­reglu og sak­sókn­ara.“

Meintir almannahagsmunir

Stundin greinir frá því í dag að ítrekuð neitun hafi borist frá Seðlabankanum vegna fyrirspurnar miðilsins um gögn Samherjamálsins, en Stundin kærði fyrri synjun Seðlabankans til úrskurðarnefndar upplýsingamála í mars mánuði.

Nú hefur Seðlabankinn svarað kærunni hvar ákvæðið um þagnarskyldu er tíundað, þrátt fyrir að Stundin hafi bent á ofangreind orð Más Guðmundssonar, seðlabankastjóra, sem taldi ekkert því til fyrirstöðu að opinbera gögnin:

„Röksemdir kæranda hvað þetta varðar geta aldrei talist efnisrök fyrir aðgangi að umbeðnum upplýsingum. Leit hans að sannleikanum og meintir almannahagsmunir geta ekki vikið til hliðar skýrum lagaákvæðum um þagnarskyldu.“