Hver manneskja dvelur 40 fyrstu vikur lífsins í móðurkviði þar sem barnið tengist móður sinni með naflastreng. Eftir fæðingu er klippt á þessa tengingu. Margir sálkönnuðir segja að viðskilnaður hvítvoðungs við blóðrás móður sinnar sé mesta áfall ævinnar. Mikið af seinni tíma aðskilnaðarkvíða og öryggisleysi megi rekja til þessa andartaks þegar barnið skynjar einmanaleika sinn í lífsbaráttunni. Margir sakna alltaf þessa áhyggjulausa tíma í móðurkviði og naflastrengsins sem færði næringu, birtu og yl.

Með nútímatækni hefur nú tekist að leysa vandann. Langflest börn fá snjallsíma snemma á lífsleiðinni og geta með honum tengst foreldrum sínum nánar en áður hefur þekkst. Barnið þarf ekki lengur að takast á við lífið og treysta á sjálft sig heldur getur náð sambandi við foreldrið og spurt ráða eða látið vita af sér. Ungur drengur sem ekki er valinn í knattspyrnulið getur umsvifalaust sent skilaboð á mömmu sem hefur samband við þjálfarann og reddar málunum. Börn geta samstundis kvartað undan hrekkjusvínum á leikvellinum eða önuglegum strætóstjórum. Nú þarf enginn að læra neitt utan að vegna þess að síminn kann allt og eins og elskandi móðir. Barninu þarf aldrei að leiðast því að síminn býður alltaf upp á dægradvöl eins og góð amma eða afi. Sálfræðingar og geðlæknar geta horft fram á rólegri tíma vegna þess að tekist hefur að losna við sjálfan frumkvíðann með nútímatækni. Enginn þarf lengur að standa á eigin fótum og taka erfiðar ákvarðanir vegna þess að síminn kann allt, skilur allt, fyrirgefur allt og fellur aldrei úr gildi.