Það er alls ekki útilokað, og raunar telja margir vísindamenn það mjög líklegt, að kynslóðin okkar verði sú kynslóð sem finni sannanir fyrir því að líf þrífist á öðrum plánetum. En hvernig eigum við að bregðast við ef við finnum sannanir fyrir þessu?

Þessu velta vísindamenn hjá bandarísku geimferðastofnuninni NASA upp í grein í vísindaritinu Nature. ScienceAlert skýrir frá þessu.

Vísindamennirnir með James L. Green, forstjóra vísindarannsókna hjá NASA, í fararbroddi skrifa að ólíklegt sé að uppgötvun að þessu tagi verði gerð á einum degi. Líklega verði um langt ferli að ræða þar sem gögn verði túlkuð og endurtúlkuð í löngu vísindalegu ferli. Af þeim sökum eigum við að þeirra mati að beina sjónum okkar meira að þessum þætti.

„Í sögunni eru mörg dæmi um fullyrðingar um líf, sem reyndust síðan vera rangar eða tvíræðar,“ skrifa þeir. Dæmi um slíkt er til dæmis þegar vísindamenn töldu sig hafa fundið steingervinga í loftsteini frá Mars árið 1996.

Þeir leggja því til að tekið verði upp einhverskonar þrepaskiptur skali sem verði notaður til að „mæla“ uppgötvanir af þessu tagi. Á lægstu stigum hans verði til dæmis uppgötvanir á borð við hugsanleg efni eða fyrirbrigði sem geta hugsanlega átt rætur að rekja til lífs. Í því samhengi má nefna uppgötvun fosfín í lofthjúp Venusar en þegar tilkynnt var um þá uppgötvun á síðasta ári vöknuðu hugmyndir um að líf geti verið að finna á þessari systurplánetu jarðarinnar. Á hæstu stigum skalans yrðu svo mun áþreifanlegri og betri sannanir.

Með þessu telja vísindamennirnir mögulegt að koma í veg fyrir misskilning, bæði meðal vísindamanna og almennings, um þýðingu ákveðinna uppgötvana.