Kevin Stanford og kona hans Karen skrifa opið bréf til Ármanns Þorvaldssonar, aðstoðarforstjóra Kviku banka og fyrrverandi forstjóra Kaupþings banka í London, í Kjarnann í dag. Bréfið er afar langt og ítarlegt og lýsir því hvernig Ármann á að hafa misnotað traust þeirra hjóna í viðskiptum.
Er fullyrt að Kaupþing hafi í raun verið svikamylla frá árinu 2005. Birtar eru hljóðupptökur frá samtali þeirra við Ármann, þar sem fullyrt er að Ármann viðurkenni vitneskju sína um markaðsmisnotkun:
„Eftir að skýrsla rannsóknarnefndar Alþingis var birt fór okkur að gruna að við höfðum verið blekkt, svo ég skipulagði fund með þér sem ég tók á upptöku (löglega í London) sem hluta af rannsókn okkar. Á meðan samtali okkar stóð viðurkenndir þú vitneskju þína um markaðsmisnotkun bankans…“
Hafa hjónin áður lýst meintum svikum þeirra Hreiðars Más Sigurðssonar og Magnúsar Guðmundssonar, stjórnenda Kaupþings, við sig á árunum fyrir hrun.
„Undirritaður (Kevin), hefur verið í deilum við slitastjórn Kaupþings frá falli bankans árið 2008, og af þeim deilum eru ásakanir mínar litaðar. Þess vegna leitast ég við að sanna ásakanir mínar og í þeirri viðleitni lít ég til frásagna, þ.m.t. þinna, til að lýsa þeim atburðum sem áttu sér stað,“
segir í bréfinu en þar nefnir Kevin að hann hafi sent stjórn Kviku banka, fjármálaráðherra og forstjóra Fjármálaeftirlitsins sönnunargögn sem sanni staðhæfingar sínar, en engin þeirra hafi svarað sendingum sínum.
Kevin segir þó að Ármann hafi látið af störfum sem forstjóri Kviku banka í maí, skömmu eftir að hann hafi sent gögnin frá sér og þar séu augljós tengsl á milli:
„Eftir að ég gerði yfirvöldum grein fyrir staðhæfingum mínum, var hins vegar greint frá því í fjölmiðlum þann 27. maí 2019 að þú hefðir óskað eftir því að hætta sem forstjóri Kviku banka hf. til þess að taka við stöðu aðstoðarforstjóra./
Við buðum þér að halda uppi vörnum gagnvart staðhæfingum mínum eða segja af þér hjá Kviku banka hf., þar sem þú gerðir hvorugt, þarf að upplýsa framangreinda aðila og almenning, þar sem það er mikill munur á háttsemi frá fyrri tíð sem leiðir til sakfellingar og háttsemi sem leyfir áframhaldandi traust til þess að reka banka sem skráður er á aðalmarkað í kauphöll.“
Kevin segir það skýrt dæmi um að eftirlitsstofnanir hér á landi starfi ekki eftir sömu viðmiðum og tíðkist erlendis, vera Íslands á gráum lista FATF sé sönnun þess.
Í lok bréfsins segir:
„Þú sagðir að „það eru ekki allir bankamenn heimskir, óheiðarlegir og yfirborgaðir áhættufíklar sem ætti að setja í fangelsi fyrir þau stórfenglegu skemmdarverk sem þeir unnu”.
Það er kaldhæðnislegt að sönnunargögn benda einmitt til þess að það er nákvæmlega það sem þú ert. Við erum enn reiðubúin að aðstoða yfirvöld á Íslandi, kjósi þau nú að hefja rannsókn.
Félag Ármanns var tekið til gjaldþrotaskipta í fyrra. Lýstar kröfur voru rúmir 5,7 milljarðar króna en alls fengust 152.574.720 krónur upp í lýstar kröfur. Félagið var úrskurðað gjaldþrota árið 2011 og því tóku skiptin rúm sjö ár.
Ármann var einn af þeim lykilstarfsmönnum Kaupþings sem fékk há lán til þess að kaupa hlutabréf í bankanum. Ármann færði síðan hlutabréf sín og lán yfir í áðurnefnt félag í byrjun árs 2007 sem kom í veg fyrir að hann yrði persónulega gjaldþrota í kjölfar bankahrunsins.
Árið 2011, sama ár og félagið var úrskurðað gjaldþrota, greindi DV frá því að Ármann hefði gert kaupmála við eiginkonu sína en þá var glæsihýsi þeirra við Dyngjuveg meðal annars skráð á hana. Í stuttu viðtali við blaðið á þeim tíma sagði Ármann: „Ég er ekki að flýja neinar skuldir eða eitthvað svoleiðis. Er ekki að fara frá neinum persónulegum skuldum. Ég held ég tjái mig þó ekki að öðru leyti um þetta,“ sagði Ármann. Eignarhald hans á einkahlutafélaginu var nokkuð vel falið um tíma. Þannig var félagið skráð til heimilis hjá foreldrum Ármanns á sínum tíma og voru þau bæði í stjórn félagsins. Ef leitað var eftir nafni Ármanns í fyrirtækjaskrá á þeim tíma var ekki hægt að sjá að hann tengdist neinum félögum.
Bréfið má lesa í heild sinni hér.
