Stefnuskrá (e. manifesto) byssumannsins sem reyndi að bana embættismönnum á hátíðarkvöldverði fréttaritara í Washington í gærkvöldi hefur nú verið birt hjá The New York Post.
Byssumaðurinn heitir Cole Allen og lýsir hann sér í stefnuskrá sinni sem vinalegum leynimorðingja.
„Halló, öll. Ég gæti hafa komið mörgum á óvart í dag. Leyfið mér að byrja á því að biðja alla þá sem ég brást afsökunar,“ svona hefst stefnuskráin sem er nokkuð sérstök. Byssumaðurinn heldur svo áfram og biður foreldra sína, samstarfsmenn og nemendur afsökunar á að hafa logið að þeim um hvað hann ætlaði sér að gera um helgina. Eins bað hann þá afsökunar sem stofnuðu lífi þeirra í hættu með tilræði sínu, einstaklinga á borð við starfsfólk hótelsins og gesti hátíðarkvöldverðarins. Hann tekur fram að hann hefði heldur viljað sleppa því að stofna óbreyttum borgurum í hættu en hann hafi þurft að nýta þetta tækifæri.
„Ég reikna ekki með fyrirgefningu og ef ég hefði fundið aðra leið til að fá þetta færi þá hefði ég nýtt hana. Ég ítreka innilega afsökunarbeiðni mína.“
Síðan útskýrir byssumaðurinn hvað vakti fyrir honum.
„Ég er borgari Bandaríkjanna og það sem kjörnir fulltrúar mínir gera endurspeglar mig og ég er ekki lengur tilbúinn að leyfa barnaníðingi, nauðgara og svikara að saurga hendur mínar með glæpum sínum.“
Síðan rakti byssumaðurinn að það væru fyrst og fremst embættismenn ríkisstjórnarinnar sem væru skotmörk hans, forgangsraðað eftir því hversu háttsettir þeir eru. Leyniþjónustan væri ekki skotmark nema ef slíkt væri nauðsynlegt svo Allen gæti náð markmiði sínu, en hann sagðist vonast til að geta yfirbugað leyniþjónustumenn án þess að bana þeim. Öryggisverðir hótelsins væru ekki skotmörk nema þeir færu að skjóta að fyrra bragði. Það sama ætti við um lögregluna í Washington. Starfsmenn hótelsins og gestir hátíðarkvöldverðarins væru ekki skotmörk. Eins sagðist Allen ætla að lágmarka skaða með því að nota skot sem eru minni líkur á að fari í gegnum veggi.
Síðan tók hann saman mögulegar athugasemdir um voðaverk hans, svo sem að þar með væri hann að stríða gegn kristinni trú. Allen tekur fram að það sé ekki kristið að bjóða fram hinn vangann þegar verið er að kúga aðra, það sé ekki kristileg hegðun heldur þýði það að vera samdauna kúgaranum.
„Ég er ekki manneskjan sem er nauðgað í brottfarastöð. Ég er ekki sjóarinn sem er tekinn af lífi án dóms og laga. Ég er ekki skólabarnið sem er sprengt upp eða barnið sem er svelt eða unglingsstúlkan sem er misnotuð af fjölmörgum glæpamönnum innan ríkisstjórnarinnar.“
Eins tók hann fram að sumir gætu haldið því fram að hann sem hálfur svartur og hálfur hvítur einstaklingur væri ekki rétti maðurinn í þetta verk. „Ég sé engan annan bjóða sig fram,“ skrifaði byssumaðurinn.
Hann lauk svo stefnuskrá sinni á þakkarorðum til vina og vandamanna, til eiginlegrar fjölskyldu sinnar sem og fjölskyldunnar sem hann eignaðist í gegnum kirkjuna. Hann þakkar samstarfsfélögum og nemendum sínum og þeim fjölmörgu kunningjum sem hann segist hafa eignast í gegnum árin.
„Þakkir til ykkar allra fyrir allt. Kveðja, Cole „coldForce“ „vingjarnlegi alríkisleigumorðinginn“ Allen.“
Hann bætti svo við harðri gagnrýni á leyniþjónustuna. Það hafi reynst leikur einn að koma vopnum inn á hótelið. Svo virðist sem engum hafi dottið í hug að skotmaður gæti farið þá leið að skrá sig inn á hótelið deginum áður en hátíðarkvöldverðurinn fór fram.
„Já, og ef einhver er forvitinn um hvernig manni líður að gera eitthvað svona: það er hræðilegt. Mig langar að kasta upp. Mig langar að gráta allt það sem mig langaði til að gera en mun aldrei gera, gráta fyrir fólkið sem ég hef brugðist; ég finn fyrir reiði er ég hugsa um allt sem þessi ríkisstjórn hefur gert. Get ekki mælt með þessu. Ekki hætta í skóla, krakkar.“
