Mörgum detta eflaust litlir grænir menn í hug en flest gerum við okkur eflaust þær hugmyndir að geimverur líkist okkur á einn eða annan hátt. En er það örugglega svo ef þær eru til? Við þurfum ekki að leita langt til að sjá lífsform sem líkjast okkur mönnunum ekki neitt, má þar nefna skordýr og hvað með margar dýrategundir sem búa í sjónum?
Spurningin er því af hverju geimverur (vitsmunaverur) ættu endilega að líkjast okkur mönnunum? Eða hvort við munum geta borið kennsl á þær. Hvernig getum við vitað hvort þær séu ekki bara búnar að koma sér fyrir nú þegar hér á jörðinni eða sveimi yfir höfðum okkar og fylgist með öllu sem við gerum? Big Think skýrir frá þessu.
Penelope Boston, forstjóri geimlíffræðideilar bandarísku geimferðastofnunarinnar NASA, flutti nýlega fyrirlestur á ráðstefnu á vegum NASA þar sem hún ræddi um þetta. Hún sagði að við getum ekki vænst þess að lífsform utan jarðarinnar séu eins og þau eru hér. Þessu til stuðnings sýndi hún ljósmyndir af undarlegum lífverum sem hafa fundist í hellum.
Hún sagði þetta vera eina stærstu áskorun geimlíffræði, að geta borið kennsl á lífsform þegar við finnum þau. Hún sagði að við höfum ekki erfðafræðilega þekkingu þegar kemur að því að bera kennsl á óþekkt lífsform og að hennar tilfinning sé að lífsform utan jarðarinnar geti verið skrýtin og í örveruformi. Af þessum sökum munum við að hennar mati ekki hafa hugmynd um hvað það er sem við finnum.
Hún lauk máli sínu á að segja að við þurfum að koma okkur upp tækni til að bera kennsl á framandi lífsform þegar við hittum á þau og að það þurfum við að gera áður en við hittum geimverur, það er að segja ef við höfum ekki bara nú þegar hitt þær.
