

Annað kvöld mætast Ísland og Danmörk í undanúrslitum Evrópukeppni karla í handbolta. Leikurinn fer fram í Herning í Danmörku og eins og fjallað hefur verið um í fjölmiðlum hefur Handknattleikssamband Íslands ekki getað útvegað fleiri miða fyrir íslenska áhorfendur á leikinn. Uppselt var á undanúrslitin fyrir mót og allt stefnir því í danskir áhorfendur verði í miklum meirihluta í höllinni. Íslenskir stuðningsmenn hafa kvartað töluvert yfir þessu en Guðni Th. Jóhannesson prófessor í sagnfræði og fyrrverandi forseti Íslands minnir hins vegar á að þegar Ísland vann Danmörku í fyrsta sinn á útivelli, í landsleik í handbolta, hafi einnig verið við mjög ramman reip að draga í stúkunni fyrir íslenska áhorfendur.
Fyrsti sigur Íslands á Danmörku á útivelli vannst í janúar 1979 en Ísland vann 18-15. Guðni rifjar upp leikinn á Facebook og vísar í fréttir Dagblaðsins, annars af forverum DV, frá þessum tíma. Guðni skrifar:
„Fyrsti sigur okkar Íslendinga á móti Dönum í handbolta karla á heimavelli þeirra kom í janúar 1979. Við mættum þeim þá í Randers, „handboldens lykkeby“ eins og heimamenn kölluðu borgina. Sigurinn var sætur, 18-15. Mér er þetta mjög minnisstætt því að pabbi, Jóhannes Sæmundsson, var þá aðstoðarmaður Jóhanns Inga Gunnarssonar landsliðsþjálfara. Eftir því var einnig tekið að í 3500 manna höll voru 35 Íslendingar og yfirgnæfðu þeir einatt dönsku áhorfendurna. Það er allt hægt, áfram Ísland!“
Það verður ekki síður við rammari reip að draga en 1979 í stúkunni fyrir íslenska áhordur annað kvöld. Í fréttum Vísis kemur fram að um 14 þúsund Danir verði á leiknum, enda hafi þeir keypt miða á undanúrslitin löngu fyrir mótið, á móti 150 Íslendingum. Höllin í Herning tekur 14.500 áhorfendur á handboltaleikjum. Mögulega eru inni í þessum hópi sem keypti sér miða í Danmörku, fyrir mót, einhver af þeim yfir 10.000 Íslendingum sem búa þar.
Miðað við forsendur Vísir virðist stefna í að eins og 1979 verði um 100 sinnum fleiri danskir áhorfendur en íslenskir á leiknum annað kvöld. Ef Íslendingarnir gátu yfirgnæft Danina 1979 er þá nokkuð sem segir að þeir sem standa frammi fyrir sams konar áskorun, nú 47 árum síðar, geti ekki leikið það eftir?