Í dymbilviku var ófriðsamlegt í heiminum. Bandaríkjamenn og Ísrael köstuðu sprengjum á Íran. Margir helstu forystumenn írönsku þjóðarinnar voru vegnir úr launsátri. Trump hótaði að leggja Nató niður. Stríðið í Úkraínu geisaði af miklum krafti.

Á litla Íslandi æðir verðbólgan áfram og minnir á gamla daga. Vextir eru hækkaðir og lífskjörin versna. Páskaveðrið var óvenju slæmt með tilheyrandi lokunum og ófærð.

Á þessum viðburðaríku tímum vakti þó stóra páskaeggjamálið mesta athygli landsmanna. Landspítalinn ákvað að gefa ekki starfsfóki sínu páskaegg vegna sparnaðarkröfu stjórnvalda. Þetta var missir fríðinda sem má meta á ca 2500 – 3000 krónur. Eggin voru ekki sérlega stór og fengust með magnafslætti. Ýmsir urðu til að gagnrýna þessa ákvörðun að spítalinn gæfi ekki starfsfólki sínu 15 – 20 þúsund hitaeiningar af nammi ásamt innihaldsríkum málshætti til að fagna upprisu frelsarans.

Þetta mál hleypti af stað stórfenglegri rannsóknarblaðamennsku. Fjölmiðlar hringdu í sveitarfélög og fyrirtæki um allt land til að spyrja hvernig sælgætisgjöfum til starfsmanna væri háttað. Ekki var talað um annað á vefmiðnum. Enn ein vaxtahækkun seðlabankans týndist í súkkulaðiryki. Kópavogsbær gaf ekki egg en Reykjavíkurborg gaf sumum en öðrum ekki. Akureyrarbær svaraði ekki ítrekuðum spurningum rannsóknarblaðamanns. Hafnarfjarðarbær gaf öllum egg með uppbyggilegum, heimasmíðuðum málshætti. („Lífið er ferðalag en ekki kapphlaup!“) Gjafmildur ráðherra gaf sínu starfsfólki páskaegg í sérútbúnum gjafaöskjum með skemmtilegum texta. Þessi mismunun milli vinnustaða fyllti þjóðina réttlátri ofsareiði.

Landsmenn gáfu skít í manneldismarkmið og hollustukjaftæði landlæknis og heimtuðu sælgæti að gjöf frá vinnuveitandanum. Dramatíkin var mikil. Harmur fólks á átakasvæðum var léttvægur miðað við sorg lækna og hjúkrunarliðs vegna stóra páskaeggjamálsins. Þetta skemmtilega páskaeggjadrama gekk þó hratt yfir enda um að ræða appelsínugula veðurviðvörun í vatnsglasi.