Það er alveg rétt sem sagt er að fréttir af dauða Miðbæjarins séu stórlega ýktar. Hann er býsna fjörlegur á morgnana, um daginn og á kvöldin.

Skólavörðustígurinn er að mínu mati fallegasta og besta gatan í Miðbænum. Hún liggur svo fallega, mátulega breið, upp að Hallgrímskirkju. Það er varla nema tímaspursmál hvenær Skólavörðustígurinn endilangur verður að göngugötu – mannfjöldinn í götunni er oft svo mikill að varla er pláss fyrir bílana.

Skólavörðustígurinn hefur orðið ennþá líflegri eftir að regnbogalitirnir voru málaðir neðst á götuna. Regnboginn er orðinn einn vinsælasti áfangastaður ferðamanna í bænum – þar er fjöldi manns sem tekur myndir eða lætur mynda sig. Maður heyrir að túristarnir eru farnir að tala um götuna sem Regnbogastræti, Rainbow Street.

Það er gaman að fylgjast með mannlífinu þarna. Núna áðan kom þetta fólk, gullhúðað. Mér skilst það sé frá Japan en í fylgd með þeim var hópur af upptökufólki. Íslendingur sem var í hópnum sagði mér að þau væru fræg í japönsku sjónvarpi.

Og jú, þeim var mjög kalt. Karlinn skalf svo átakanlegt var á að horfa en konan tiplaði á eftir á háum hælum.