Styrmir Gunnarsson, ritstjóri Morgunblaðsins, sér mikil pólitísk tíðindi í forsíðu Morgunblaðsins í dag, þar sem Katrín Jakobsdóttir forsætisráðherra fjallar um ástæðuna fyrir veru Íslands á gráum lista samtaka um peningaþvætti og fjármögnun hryðjuverka. Pistill dagsins hjá Styrmi ber yfirskriftina „Loksins, loksins – viðurkennir stjórnkerfið mistök!“ :

„Á forsíðu Morgunblaðsins í dag er að finna ákveðin tímamót, sem eru fagnaðarefni. Katrín Jakobsdóttir, forsætisráðherra, viðurkennir, að islenzka stjórnkerfinu hafi orðið á mistök og þess vegna sé Ísland komið á gráan lista vegna peningaþvættismála. Orðrétt segir forsætisráðherra:“Betri vöktun hefði átt að vera í stjórnkerfinu…“

Þá bætir Styrmir við:

„Það liggur við að segja megi að þessum orðum fylgi ákveðin ferskleiki í stjórnkerfi, sem hefur augljóslega staðnað en hefur neitað að horfast í augu við sjálft sig þar til nú. Full ástæða er til að forsætisráðherra fylgi þessum orðum eftir með því að láta taka saman greinargóða skýrslu um það hvers vegna stjórnkerfið brást í þessu máli með þeim afleiðingum, sem við blasa. Og vonandi verður framhald á. Þá mun stjórnkerfið finna að það getur náð sáttum við íslenzkt samfélag.“

Sjá einnig: Fjárfestingaleið Seðlabankans var góssentíð fyrir peningaþvætti – „Úti­loka ekki að þetta verði tekið til nán­ari skoðunar“

Ósmekkleg ummæli

Þess má geta að Bjarni Benediktsson, fjármálaráðherra, taldi ummæli Þórðs Snæs Júlíussonar, ritstjóra Kjarnans, í Silfrinu um helgina vera ósmekkleg, en Þórður sagði að fjárfestingaleið Seðlabankans á sínum tíma hefði verið „opinber peningaþvættisleið“ enda hefði ekki verið fylgst með uppruna þess fjármagns sem hingað streymdi.

Þórður hefur svarað Bjarna í pistli hvar hann segir það ekki ósmekklegt að segja sannleikann heldur væri það í rauninni ósmekklegt að

„Til að eyða þessum vafa blasir við að ráð­ast þarf í opin­bera rann­sókn á fjár­fest­ing­ar­leið Seðla­banka Íslands. Það þarf að gera það á grund­velli laga um rann­sókn­ar­nefndir Alþingis og opin­bera þá sem fengu að nýta sér leið­ina. Leið sem, að mati Seðla­bank­ans sjálfs, gætti ekki jafn­­ræð­is, stuðl­aði að nei­­kvæðum áhrifum á eigna­­skipt­ingu, opn­aði mög­u­­lega á pen­inga­þvætti, og gerði „óæski­­legum auð­­mönn­um“ kleift að flytja hingað fé úr skatta­­skjól­­um. Og svo fram­­veg­­is.

Það væri í raun ósmekk­legt að gera það ekki.“