Síðan þá hefur ekkert spurst til drengsins og hefur fjölskylda hans lifað í óvissu allar götur síðan. Systir hans hefur þó ekki gefið upp vonina á því að opinberað verði hvað gerðist þennan örlagaríka dag.
Sandy var að leika sér í garðinum ásamt tveggja ára systur sinni, Donnu, þegar fjölskylduhundurinn slapp út á götu. Sandy hljóp á eftir hundinum en Donna fór inn og sagði afa sínum og ömmu frá atvikinu. Þegar hún kom út aftur var Sandy horfinn og bar leit að drengnum engan árangur.
Í tilefni af þessum tímamótum hefur Donna nú sent ákall til almennings í von um að einhver geti loks varpað ljósi á hvað varð um bróður hennar. Í frétt BBC segir hún að það sé „ólýsanlega sárt“ að fjölskyldan hafi enn ekki fengið nein svör við því sem gerðist þennan apríldag fyrir hálfri öld.
„Á hverjum degi hugsa ég um hann og reyni að rifja upp minningar,“ segir hún en viðurkennir að vonin um að hann sé á lífi sé ef til vill lítil.
Strax eftir hvarfið var sett af stað umfangsmikil leit með aðkomu lögreglu og björgunarsveita. Allir bæjarbúar lögðust á eitt að finna drenginn og var byggingarframkvæmdum við íbúðarhús og skóla í nágrenninu hætt tímabundið þegar leitin stóð sem hæst. Engin ummerki fundust þó um drenginn.
Í gegnum árin hafa ýmsar kenningar komið fram. Ein þeirra er að Sandy hafi fallið í nærliggjandi á, en önnur – sem foreldrar hans trúðu helst – er að hann hafi verið numinn á brott.
Sú kenning styrktist þegar verkamaður, sem starfaði á byggingarsvæðinu skammt frá, hafði samband við fjölskylduna áratugum síðar. Hann sagðist hafa séð drenginn halda í hönd ókunnugs manns um það leyti sem hann var sagður hafa horfið. Tók tilkynnandi fram að drengurinn hafi ekki sýnt nein merki um ótta eða mótspyrnu.
„Hann taldi ekkert athugavert við þetta á þeim tíma, en þetta hefur setið í honum allar götur síðan,“ sagði Donna síðar. „Hann var líklega sá síðasti sem sá Sandy á lífi.“
Þrátt fyrir ábendingar eins og þessa frá umræddum verkamanni hefur ekkert verið staðfest. Fjölskyldan hefur öðru hvoru fengið vonarglætu, til dæmis þegar einstaklingur gekkst undir DNA-próf árið 2013 til að láta kanna uppruna sinn, en niðurstöðurnar sýndu að hann var ekki Sandy.
Einnig barst ábending frá einstaklingi sem taldi sig hafa verið rænt á svipuðum tíma, en lögregla gat ekki tengt málin saman.
Í gegnum árin hefur hvarfið haft djúpstæð áhrif á fjölskylduna. Donna segir það hafa verið stöðugan hluta af lífi hennar frá barnæsku. „Þetta hefur alltaf verið til staðar,“ segir hún. „Tíminn hefur ekki linað sársaukann.“
Frænka Sandy, Georgia Conwell, segir að fjölskyldan hafi á dögunum haldið minningarathöfn þar sem blöðrum var sleppt til að minnast þess að 50 ár eru liðin frá hvarfinu. Hún vonast til að athyglin sem fylgir þessum tímamótum veki nýjar minningar hjá fólki.
„Einhver veit eitthvað,“ segir hún. „Og nú, 50 árum síðar, er rétti tíminn til að láta það í ljós.“
Lögregla hefur í tilefni afmælisins birt nýja mynd sem sýnir hvernig Sandy gæti litið út í dag, sem 53 ára maður. Rannsóknarlögregla hvetur alla sem kunna að hafa upplýsingar, jafnvel smávægilegar, til að stíga fram.
Donna segist þó hafa sætt sig við að hún muni líklega aldrei hitta bróður sinn á ný.
„Draumurinn væri að hann bankaði upp á hjá okkur,“ segir hún. „En ég held að það muni ekki gerast. Ég held að hann sé látinn. En ég þarf svör, ég þarf að finna hann.“
