Snjór er óneitanlega fallegur þegar hann er nýfallinn og á meðan það snjóar og því engin furða að margir séu meira en lítið hrifnir af honum.
Eftir því sem segir í umfjöllun psychologies.com um þetta þá einkenna ákveðin persónuleikaeinkenni fólk sem elskar snjó.
Hæfileikinn til að njóta líðandi stundar – Snjóelskendur hafa tilhneigingu til að kunna að meta líðandi stund til fulls. Kuldinn, kyrrðin og óspillt landslagið gefur þeim tækifæri til að hægja á sér og enduruppbyggja tengslin við sjálfa sig. Þetta persónuleikaeinkenni endurspeglar hæfileikann til að rjúfa tenginguna við annríki hversdagsins og njóta hverrar tilfinningar, hvort sem það er brakandi púðursnjór eða ískaldur vindur sem blæs beint í andlitið.
Frjósamt og skapandi ímyndunarafl – Snjór er eins og autt teppi, fullkominn til að þroskast persónulega. Að skilja eftir ummerki á hvítu teppi kemur upp um persónuleikaeinkenni sem er til staðar hjá snjóelskendum – þetta er sköpunargleði. Skiptir þá engu hvort það er að teikna skíðabrekkur, byggja snjókarl eða bara horfa á ósnert landslag. Snjóelskendur elska að breyta heiminum í kringum sig í léreft þar sem ímyndunarafl þeirra getur blómstrað.
Ást á frelsi og sjálfstæði – Að renna niður brekku, ganga eftir afskekktum stíg eða snjói þöktum fjöllum kallar fram sterka frelsistilfinningu. Þetta persónuleikaeinkenni tengist sjálfstæði og vilja til að prófa sig áfram auk þess að geta tekið meðvitaða áhættu til að lifa lífinu til fulls.
Meiri næmni fyrir fegurð og smáatriðum – Snjóelskendur hafa oft gott auga fyrir blæbrigðum og fínleika. Þeir eru oft íhugulir og veita því athygli hvernig umhverfið og tilfinningar breytast.
Smitandi gleði og náttúruleg bjartsýni – Snjór laðar líka til sín fólk sem kann að meta litlu hlutina og deilir ákafa sínum. Hvort sem maður hlær í snjóboltastríði eða dáist að vetrarlandslagi, endurspeglar þetta persónuleikaeinkenni tilhneigingu til bjartsýni, gleði og félagslyndis.
