Víða á samfélagsmiðlum má finna fjöruga umræðuhópa þar sem útlendingar, sem hyggja á Íslandsheimsókn, spyrja ráða og fá svör frá þeim sem þegar hafa ferðast hingað. Ein slík síða ber heitið Reykjavik, ICELAND Travel & Vacation á Facebook og í vikunni spurði einn væntanlegur viðskiptavinur hvað væru helstu túristagildrurnar sem bæri að varast hérlendis, fyrir utan hinar svokölluðu lundabúðar hvers hróður virðist vera að berast út fyrir landsteinanna. Alls bárust yfir þrjú hundruð athugasemdir og voru þær æði fjölbreyttar.
Ansi margir þeirra sem lögðu lóð sín á vogaskálarnar minntust á vatn á flöskum, sem víða er til sölu, og þá var mikið af varnaðorðum um að passa sig á að kaupa ekki súkkulaði og annað góðgæti í dýrum gjafavörubúðum heldur heimsækja lágvöruverslanir.
Þá minntust nokkrir á ísbarinn á Laugarvegi sem og Bæjarins Bestu-sölturninn í hjarta borgarinnar. Reðursafnið var sömuleiðis í umræðunni en einhverjir komu því til varnar og höfðu gaman af heimsókninni.
Skiptar skoðanir voru um Bláa Lónið sem fékk allnokkrar tilnefningar. Sumum fannst það alltof dýrt og ekki nægilega hreinlegt en aðrir voru afar hrifnir. Einn mælti með því að ef viðkomandi ætlaði hvort sem er að eyða hárri fjárhæð i heimsókn þá ætti viðkomandi að kaupa aðganginn að einkalóninu, þar væru mun færri gestir og allt miklu hreinna.
Einnig nefndu ansi margir Norðurljósatúranna svokölluðu. Þegar aðstæður væru hentugar þá væri auðvelt að sjá dýrðina og oft væri hægt að sjá glæsilega Norðurljósasýningu hreinlega út um hótelgluggann á höfuðborgarsvæðinu.
Talsverð umræða skapaðist um íslenskar lopapeysur og hvernig ætti að reyna að komast hjá því að kaupa fjöldaframleiddar peysur frá Asíu. Það mætti sjá á saumunum, sjáið til.
Athyglisverðast var að nokkrum sinnum var Kolaportið nefnt sem túristagildra. Í ljósi sögu þess og viðvarandi lyktar af harðfiski og hákarli þá lætur það eflaust innfædda klóra sér í kollinum. En ástæðan var sú að þar væri til sölu ýmislegt drasl sem innflutt væri frá Kína og selt á uppsprengdu verði. Ein sagði að þar hefðu arabískir hringar verið til sölu á 30 – 50 þúsund krónur, sem sagðir væru frá Tyrklandi, en hún hefði sjálf keypt slíka hringa frá Kína þar sem þeir væru hræódýrir.
Greinilegt var að upplifun hvers og eins var æði persónubundin. Það sem einum fannst glatað fannst öðrum geggjað. Oftat komu einhverjir þeim stöðum og ferðum til varnar sem að minnst var á.
Rauður þráður í umræðunum var þó að Ísland væri dýrt og fólk ætti að heimsækja landið með ákveðnu æðruleysi. „Nálgastu ferðina með þakklæti og örlæti í huga,“ sagði einn Íslandsvinur sem kveikti greinilega í veskinu í síðustu heimsókn en fannst það þess virði.
