Sérstaklega virðist ganga vera ein áhrifaríkasta leiðin til að bæta lífslíkur.
Þetta kemur fram í nýrri rannsókn sem birt var í vísindaritinu BMJ Medicine á dögunum og NY Post fjallar um.
Í henni voru gögn úr tveimur umfangsmiklum rannsóknum greind. Rannsóknin náði til rúmlega 111 þúsund þátttakenda, þar af 70.725 kvenna og 40.648 karla, og var fylgst með hreyfingu þeirra yfir lengri tíma.
Þátttakendur skráðu hversu oft þeir stunduðu ýmiss konar hreyfingu í hverri viku, meðal annars göngu, skokk, hlaup, hjólreiðar, sund, róður, tennis, skvass, styrktarþjálfun og jóga. Einnig voru tekin með dagleg líkamleg störf á borð við garðvinnu, slátt og tröppugöngu.
Vísindamenn reiknuðu svokölluð MET-gildi fyrir hverja athöfn, sem endurspegla bæði orkueyðslu og þann tíma sem varið er í hreyfinguna.
Niðurstöðurnar sýndu til dæmis að meiri ganga tengdist 17% lægri líkum á ótímabærum dauða, samanborið við þá sem gengu minnst.
Þá kom í ljós að þeir sem stunduðu fjölbreyttastar tegundir líkamsræktar voru í 19% minni hættu á dauða af hvaða orsök sem er. Tröppuganga reyndist einnig jákvæð, en hún tengdist 10% lægri dánarlíkum og róður 14% minni líkum. Þá tengdust lyftingar og hlaup 13% minni líkum á ótímabæru dauðsfalli.
Flestar einstakar hreyfitegundir tengdust minni hættu á ótímabærum dauða, en minnstur var þó munurinn þegar kom að sundi og hjólreiðum. Í tilfelli beggja þessara hreyfinga mældist aðeins 4% minni áhætta, samkvæmt rannsókninni.
Höfundar rannsóknarinnar benda á að niðurstöðurnar styðji þá hugmynd að regluleg og fjölbreytt hreyfing geti haft veruleg áhrif á heilsu og lífslíkur, jafnvel án mikillar ákefðar.
