Það er ástæða til að hrósa Umhverfis-, orku- og loftslagsráðherra fyrir áherslur hans á jarðhitaleit. Það er mikilvægt að jafnvægi ríki milli t.d. vindorkuöflunar og náttúruverndar. Það á að vera í forgangi að tryggja forgang almennings að orku, tryggja aðgengi hans að orku, nokkuð sem mun líka tryggja verðvernd. Þá þarf að setja dýpri vinnu í það hvernig við hyggjumst ná markmiðum okkar varðandi þróun innviða á landsbyggðinni. Ekki er mikill vilji hjá markaðnum að vera með skýrari hvata í þeim efnum. Halla Hrund Logadóttir, þingmaður Framsóknar er gestur Ólafs Arnarsonar í hlaðvarpi Eyjunnar.
Halla Hrund Logadóttir - 4
Aðeins svona að svona þínu sviði, orkumálunum og því. Það var náttúrlega mikil kyrrstaða í þeim málum í tíð síðustu ríkisstjórnar. Einn stjórnarflokkurinn, sem reyndar kjósendur vísuðu bara af velli í kosningunum, hreykti sér af því að meginhlutverk hans í stjórnarsamstarfinu væri að stöðva meðal annars fyrirætlanir Sjálfstæðismanna í virkjanamálum. Nú hefur komist hreyfing á í virkjanamálum og það er greinilega mun meiri samstaða innan þessarar ríkisstjórnar um að fara í framkvæmdir og bregðast við því sem margir hafa lýst sem yfirvofandi orkuskorti og jafnvel að hann sé þegar til kominn vegna þess að hann hindrar uppbyggingartækifæri í íslensku atvinnulífi. Hvernig líst þér á þetta? Hvað myndir þú vilja gera öðruvísi en þessi ríkisstjórn til dæmis?
„Kannski byrjum aðeins á hvað er satt og logið í hver gerði hvað. Af því að það er dálítið mikilvægt að halda til haga samt sem áður, af því að ég þekki þetta nú úr mínu fyrra starfi, að það var búin að vera kyrrstaða í langan tíma af því að rammaáætlun hafði ekki farið í gegn. Hún hafði verið níu ár í þinginu. Og það var eitthvað sem fór í gegn af síðustu ríkisstjórn. Þess vegna komu gríðarlega mikið að umsóknum um leyfi þegar ég var orkumálastjóri og þá, ég veitti leyfi fyrir fleiri megavöttum en hafði verið gert tíu árin á undan. Þannig að það var sannarlega búin að vera hreyfing. Ég get nefnt kortlagningu jarðhita, fjárfestingu í orkuskiptum, fjárfestingu í jarðhitaleit, allt af farið af stað. Ég myndi segja að það sé alveg rétt hjá þér hins vegar að það sé meiri samstaða kannski um að halda áfram þvert á flokka í þessari ríkisstjórn. En hins vegar sakna ég, náttúruverndarsinninn í mér saknar jafnvægisins í umræðunni um til dæmis vindorkuna. Við erum enn þá á þeim stað að við erum með yfir 40 verkefni sem eru í eigu ólíkra erlendra aðila um allt land. Þetta er eitthvað sem mér finnst skipta máli að koma skikki á áður en lengra er haldið.
Ég er mjög styðjandi við jarðhitaleitaráhersluna sem haldið hefur verið áfram með og það hefur verið gefið í og það má hrósa ráðherra málaflokksins sérstaklega fyrir þá áherslu. Ég er líka mjög sátt við aukna áherslu á innleiðingu hleðslustöðva því að það er líka þannig að það eru allir með þennan drægnikvíða innst inni sem koma nálægt rafmagnsbílum. Og það bara skiptir máli. Við sjáum það með orkukrísuna eins og hún birtist okkur í alþjóðamálum í dag að við erum í skjóli vegna þess að húsin okkar eru hituð með jarðhita og við finnum minna fyrir sveiflum á raforkuverði en annars staðar. Þannig að það er eitthvað sem er jákvætt.
En þú spyrð hvað ég myndi vilja gera öðruvísi. Ég myndi vilja klára að skilgreina að almenningur hafi forgang þegar kemur að orkumálum. Það er bæði forgangur að aðgengi og það er ákveðin verðvernd líka í því.“
Skil ég það ekki rétt, að það eru alveg skýr áform þessarar ríkisstjórnar að binda það í lög?
„Já, það átti að vera fyrsta verk hæstvirts ráðherra að gera það og það hefur dregist af því að það er flókið í framkvæmd að ákveðnu leyti . En það er eitthvað sem að þarf að klára. Síðan þarf líka að passa upp á, af því að við erum með nýtt regluverk í raforkumálum, að það er ekki lengur þannig að það sé hægt að tala um að við séum að framleiða fyrir eitthvað eða framleiða fyrir ákveðnar byggðir. Það var áður þannig. Þannig að það voru deilur um orkumálin. En það var hins vegar hægt að fara í ólíkar framkvæmdir til að styðja við byggðaþróun og uppbyggingu innviða á ólíkum stöðum á landinu. Núna geturðu farið í stórt verkefni á Norðurlandi og það þýðir kannski sterkari innviðir að ákveðnu leyti, en það getur þýtt að nýting orkunnar sé öll hér á suðvesturhorninu.
Ég myndi líka vilja sjá mun dýpri vinnu í því hvernig við ætlum að ná settum markmiðum varðandi þróun innviða á landsbyggðinni og varðandi það í hvað orkan nýtist. Og þá segi ég bara, heyrðu, þetta eru takmarkaðar auðlindir. Þó að við eigum mikið af þeim, þá eru þær takmarkaðar og það skiptir máli bara fyrir sátt í samfélaginu að við séum að segja, ókei, ef við ætlum að ná markmiðum í orkuskiptum, að þá gerist það. Eða ef við ætlum að ná markmiðum varðandi matvælaframleiðslu, í samhengi við gróðurhús og annað, að þá gerist það og það er þessi skortur á samtengingu sem að þarf að vinna miklu dýpra í og þetta er erfitt pólitískt af því að það er ekki svo mikill vilji hjá markaðnum að vera með skýrari hvata hvað þetta varðar.“
