Líflegt útgáfustarf hefur verið á vegum Háskóla Íslands á þessu ári. Kennarar og nemendur við skólann eru iðnir við að búa til útgáfu rit af ýmsu tagi. Margt af því tengist rannsóknarskyldu kennara við skólann, sem er akademísk stofnun og gerir kröfur til kennara í samræmi við það.

Í námsbraut í sagnfræði við Háskóla Íslands sitja menn ekki auðum höndum. Á dögunum var greint frá því á vef Háskólans að út hefðu komið á árinu sem er að líða tíu bækur á vegum kennara í sagnfræði og nemenda þeirra.

Nýjasta bókin er eftir Val Ingimundarson og nefnist Iceland’s Arctic Policies and Shifting Geopolitics.

Eftir Sverrir Jakobsson kom út bókin Medieval Iceland og Sigurður Gylfi Magnússon er einn þriggja höfunda að bókinni Disability Studies Meets Microhistory sem fjallar um þá merkilegu konu Bíbí í Berlín.

Guðmundur Jónsson stóð að útgáfu bókar sem nefnist Ástand Íslands um 1700, Erla Hulda Halldórsdóttir skrifaði bókina Strá fyrir straumi um stormsama ævi Sigríðar Pálsdóttur og Már Jónsson gaf út merkilegar heimildir sem ekki höfðu birst áður um frægustu morðmál Íslandssögunnar – Illugastaðarmálið og morðin á Sjöundá – ásamt Jóni Torfasyni.

Loks er þarna að finna þrjár bækur sem nemendur í sagnfræði gáfu út, bók Þorkels Gunnars Sigurbjörnssonar íþróttafréttamanns á RÚV um Ólympíuleikana í London 1948, bók um Lýðræði í mótun eftir Hrafnkell Lárusson og loks er það bókin Nú blakta rauðir fánar eftir Skafta Ingimarsson.

Ragnheiður Kristjánsdóttir ritstýrði svo bókinni Suffrage, Capital, and Welfare.

Ofangreindar bækur eru allt útgáfur sem byggja á áralöngum rannsóknum.

Það er því greinilega ekki slegið slöku við á sagnfræðisviði Háskóla Íslands.